donderdag 21 oktober 2021

Alles over Dordrecht

Hier op dit eiland (11) - Wethouder in crisistijd: Peter Heijkoop

13 juli 2021

DORDRECHT - 'Hier op dit eiland' door Bert den Boer, aflevering 11: Wethouder in crisistijd

Morris en Joep, allebei acht jaar, vragen hoe lang het gesprek nog duurt. Dochter Olivia van twee kijkt toe. Ze maken vaker mee dat werk hun vader in beslag neemt. Peter Heijkoop krijgt van huis uit mee dat je een steentje bijdraagt aan de samenleving. Hij is als wethouder verantwoordelijk voor sociale zaken, onderwijs en zorg. Zijn ideaal is een stad waarin we met elkaar de handen uit de mouwen steken: voor en met elkaar. Zijn portefeuille biedt volop mogelijkheden: het verbeteren van onderwijs in kwetsbare wijken, mensen aan het werk helpen en waar nodig zorgen voor een menswaardige opvang.

Als de sluiting van de scholen in maart 2020 wordt aangekondigd belt hij met Dordtse schoolbestuurders. Zij antwoorden vastberaden: ‘Binnen enkele dagen starten we met digitaal thuisonderwijs.´ Het lukt om kinderen die extra zorg nodig hebben op te vangen. ‘Het is indrukwekkend hoe snel de scholen en kinderopvang zich aanpassen aan de nieuwe situatie. Ik overleg over de wijze waarop huishoudelijke zorg en dagbesteding door kan gaan. Veel kleine ondernemers met weinig spaargeld raken in de stress. Er wordt dag en nacht gewerkt om voor hen financiële ondersteuning op te tuigen. Al op de eerste dag komen honderden aanvragen bij de sociale dienst aan de Spuiboulevard binnen.

Mijn kinderen krijgen huiswerkpakketjes mee en ik probeer uit te vinden hoe thuisonderwijs werkt met apps als Klasbord, Parro en Google Meet. Aan het begin van de ochtend en rond de middag houd ik een half uur vrij om het huiswerk door te nemen. Het drukt me met de neus op de feiten dat veel gezinnen in de problemen zitten: een laptop ontbreekt of ze zitten te veel op elkaars lip. Waar nodig helpt Leergeld Drechtsteden kinderen aan laptops. Evengoed maak ik mij zorgen om kinderen waarvan ouders niet aangeven dat ze hulp nodig hebben of kinderen waarmee de school geen contact krijgt. Uiteindelijk lukt het gelukkig om nagenoeg alle ouders te bereiken. Een van de meest zwaar getroffen verpleeghuizen is Het Parkhuis. Als ik tijdens een bezoek de verhalen hoor, ben ik er stil van. Sommige bewoners geven aan liever iets eerder te sterven aan corona dan in eenzaamheid te verpieteren. Het vuur in de ogen van de zorgmedewerkers is indrukwekkend en hartverwarmend tegelijk. Mijn moeder werkt ook in de ouderenzorg, als (wijk)verpleegkundige. Vanwege het gemis aan beschermingsmiddelen heeft zij een grotere kans om ziek te worden. Zij is zestig plus en behoort vanwege haar overgewicht tot de risicocategorie. Eind mei krijgt zij klachten en het valt dan nog niet mee om getest te worden. De GGD-lijn is voortdurend overbelast. Uiteindelijk lukt het, een dag later blijkt dat ze corona heeft. Er volgen een paar zeer benauwde nachten en na een paar spannende dagen gaat het gelukkig beter. Ondertussen kunnen mijn vrouw Nancy en ik niet op bezoek. We brengen boodschappen, daar blijft het bij. Mijn vader verblijft in quarantaine. Mijn moeder herstelt gelukkig volledig.

Terugkijkend heb ik zoveel mooie dingen gezien: in de zorg, het onderwijs, bij bedrijven, maar ook inwoners die zich vrijwillig inzetten voor kwetsbare stadgenoten. Ik ben diep onder de indruk van de impact van vrijwilligers, die bijvoorbeeld duizenden maaltijden ronddelen en een hulplijn openen. Het past bij een samenleving die ik voor ogen heb: een samenleving waarin mensen omzien naar elkaar, waarin iedereen mee kan doen, van waarde is en zich ook van waarde voelt.’

Foto: Wethouder in crisistijd – Peter Heijkoop (Fotograaf: Lianne Dekker)

 

Zie ook:

Lees meer over:

wethouder eiland crisistijd
Deel dit bericht met je vrienden!