Jaap Mol begon 35 jaar geleden vereniging de gebeten hond voor uitlaatplek in binnenstad van Dordrecht
DORDRECHT - De geschiedenis herhaalt zich vandaag in AD De Dordtenaar met de column van Kees Thies over het tekort aan uitlaatplekken in het centrum van Dordrecht.
De discussie daarover in het openbaar speelt minstens 35 jaar en begon vanuit poffertjessalon Visser. De ambtenaar hondenbeleid in het verleden, Bertus vd Vegt, reageert ook.
Thies
Kees Thies schrijft vandaag dat het wel tijd is voor meer uitlaat mogelijkheden voor zijn hond Blafmans en de Blafmansen van andere Dordtenaren in de binnenstad. De columnist daagt gemeenteraadsleden uit om een voorstel in te dienen.
De columnist bekent vandaag in de krant ook dat hij soms zijn hond in de avonduren in de binnenstad laat loslopen om ook met andere honden te kunnen dollen. ,,Dit met het risico natuurlijk dat een wat al te overijverige stadswacht je bij het waarnemen van zo'n heterdaadje onverbiddelijk op de bon slingert".
Gebeten hond
Jaap Mol (1948-2019) uitbater van poffertjessalon Visser kaartte 35 jaar geleden (!) het probleem al aan. Op een vraag van een journalist van De Dordtenaar liet hij weten, dat het de hoogste tijd was om een belangenvereniging op te richten. De club kreeg de sprekende naam: De Gebeten Hond.
Jaap kreeg enorm veel reacties en hondenvrienden sluiten zich bij hem aan om met de gemeente in overleg te gaan treden. Zijn poffertjessalon Visser, de huiskamer van de stad, puilde uit bij de eerste vergaderingen.
Van de zijde van de media was er ook veel belangstelling voor zijn strijd. Jaap werd wel boos, toen hoofdredacteur Nico Haasbroek hem op RTV Rijnmond aansprak als: meneer de gebeten hond.
Legale plek
De geschiedenis herhaalt zich nog steeds en columnist Kees Thies schreef al eerder over zijn Blafmans, die geen ruimte had in de binnenstad. (zie overzicht onder artikel). De kern van de boodschap van Kees Thies was: Blafmans wil een legale plek in de binnenstad.
Jaap Mol kreeg voor zijn inzet ook op verschillende andere fronten nooit een onderscheiding. Een poging om hem voor te dragen voor de Johan de Wittspeld - voor kunnen personen die zich belangeloos en vrijwillig hadden ingezet voor de Dordtse samenleving kwam niet door de ambtelijke molen.
Naam
Zijn naam blijft wel verbonden als de organisator van een kwart eeuw teamklaverjassen om De Dordtenaar-cup. Ook andere sporten in teamverband beleefden een glorietijd mede dankzij de inzet van Jaap Mol. Zijn naam is ook verbonden aan schaakclub de Willige Dame waarvan hij een kwart eeuw penningmeester/secretaris/wedstrijdleider was vanaf 1987. De club kreeg toen in op dinsdagavond de ruimte in poffertjessalon Visser aan de Groenmarkt.
Jaap werd toen recordhouder clubkampioen: Hij werd tien keer gehuldigd door voorzitter Cor Paans. Toen zijn gezondheid hem parten ging spelen, moest de Willige Dame gaan uitkijken naar een andere schaakplek. De poffertjessalon - waarmee Jaap Mol en Frans van der Leeden meer dan 45 jaar verbonden waren, werd verkocht aan Dennis van Buuren.
Jaap overleed op 71-jarige leeftijd in november 2019.
35 jaar
Na 35 jaar lijkt het onderwerp nog steeds actueel te zijn. Misschien dat de naam van de actiegroep - als die wordt opgericht naar aanleiding van de berichtgeving van Kees Thies - als eerbetoon naar Jaap Mol worden genoemd.
Hij zag toen van achter zijn tap en zijn hond in de zaak al het probleem. Een afdoende oplossing lijkt nog niet te zijn gevonden.
Reactie gemeente ambtenaar:
Ambtenaar van de gemeente Dordrecht toen, Bertus v/d Vegt was betrokken bij de discussie vanaf de oprichting van de vereniging van Jaap Mol: ,,Ik had vijftien jaar ‘hondenbeleid in mijn portefeuille’ als beleidsmedewerker bij de gemeente Dordrecht! Naast Jaap Mol was ook Van der Hout uit de Loudonstraat, één van de voorvechters in de vereniging ‘de gebeten hond’. Dat ging later het ‘hondenplatform’ heten.
Qua inhoud: wat je ook doet als gemeente, je kunt het nooit iedereen 100% naar hun zin maken, het is altijd zoeken naar een goede afweging, want je hebt met veel belangen rekening te houden."
Bertus geeft in de terugblik wel aan dat er via de weg van overleg voor de hondenbezitters wat werd geregeld:
Op voorstel van de hondenbezitters, zorgen we dat er voor iedere wijk een 'honden-uitlaatkaart' kwam. Daarop was aangegeven waar de voorzieningen voor honden waren en wat de spelregels voor honden / hondenbezitters waren (honden aangelijnd, verboden voor honden, uitlaatplek, enz.).
Op hun voorstel kwam er in iedere wijk minstens één speelveld voor honden, tal van uitlaatplekken en afvalbakken. De hondenbezitters hebben zelf intensief aan dat zoekwerk meegewerkt (participatie). De politiek heeft, onder leiding van Govert Veldhuijzen, toen als wethouden politiek verantwoordelijk voor het hondenbeleid, bepaald dat de inkomsten uit de hondenbelasting (een paar ton per jaar) volledig werden uitgegeven aan het hondenbeleid. Dat geheel heeft geleid tot meer 'draagvlak' voor het hondenbeleid.
