Wednesday 22 September 2021

Alles over Dordrecht

Adriaan de Vries van De Vliegende Hollander: “Minder is de enige weg”

6 april 2018

DORDRECHT - Enige tijd geleden kwam het 100ste Pamflet van de Vliegende Hollander (DVH) uit. Hierin staat een interview van Stefan van den Hout met Adriaan de Vries, oprichter van DVH. Adriaan kijkt onder andere terug en vooruit omtrent het onderwerp duurzaamheid. Dordrecht.net mag dit interview plaatsen.

De Vliegende Hollander is een Dordtse vrijwilligersorganisatie die informatie geeft over mens-, dier- en natuurvriendelijk leven. Daarnaast verkoopt ze duurzame producten.


Door Stefan van den Hout

Wie anders dan Adriaan de Vries: Oprichter, stimulator, vriend, idealist, bescheidenste man van Dordrecht, vader, echtgenoot, opa en misschien na dit artikel ook ziener. Ja deze man diende volgens iedereen hèt interview van het honderdste nummer van Pamflet te zijn. M'n enkel verstuikt, dus bij mij thuis voor het interview, stel ik voor drie vragen te stellen: Verleden, heden en toekomst van stichting De Vliegende Hollander.

Verleden
‘Voor de oprichting van De Vliegende Hollander in 1983, was ik werkzaam in de techniek’, vertelt Adriaan. ‘Ik voelde me niet 100% thuis en dacht al aan ander werk; sociaal werk of in de verzorging. In '83 werd ik werkloos en zocht een nieuwe bezigheid. Ik zat al in verschillende groeperingen over dierenleed, vegetarisme en vervuiling van het oppervlaktewater, maar wilde iets doen dat met alles te maken had. Iets naar m'n hart. Met alles, voor alles.'

`Een winkel in duurzaam food èn non-food was een overweging, al sinds halverwege de jaren 70. Een winkel kent echter een drempel, je krijgt een eigen publiek over de vloer en ik wilde juist de iedereen bereiken. Toen ontstond het idee van stichting De Vliegende Hollander. Op markten en braderieën staan en met een met de hand gestencild kringblad, wat de voorloper is van het latere Pamflet. Ook met bijvoorbeeld, toen heel nieuw: dierproefvrije cosmetica. Ongeveer iedere week met de bakkerskar erop uit in de Drechtsteden.'

`Bij het pontje naar Papendrecht diende ik altijd extra fooi te geven, anders hielp de veerman me niet met de zware bakkerskar in en uit de pont te krijgen. Haha. De brug over was ook zwaar!'

`Het voelde wel als een roepende in de woestijn. Alles is eigenlijk natuur. Natuur kan je niet los zien in deelbelangen. De lucht, het water, de Aarde, voeding, dat wat je eet: alles is natuur.'

Heden
Adriaan gaat verder: `De vliegende Hollander is een groep geworden, waarin alle motivaties om mee te werken, terugkomen. Idealisme natuurlijk, maar ook gezellig leuk vrijwilligerswerk doen, werkervaring opdoen voor een vaste baan, etc. We houden ons bezig met een hele stroming voor de natuur, zonder concessies te doen. Ik bedoel, dat we niet gaan schreeuwen om aandacht, maar kleinschaligheid trouw blijven: de menselijke maat. Bij ons kan je als mens alle ruimte krijgen. Er worden geen superprestaties verlangd of zo. Niet de snelste manier van werken, maar voor DVH is dè manier van werken bovenal persoonlijk. Ook, en omdat we kwalitatief aan mentaliteitsverandering willen bijdragen, geen kwantitatieve korte termijn aanpak. Géén hypes of zo. Zo doe je dat niet.'

`Ik heb het gevoel dat er een nieuwe golf, gedragen door dertigers, is ontstaan. Een nieuwe generatie die mens-, dier- en natuurvriendelijk leven weer in 't vaandel hebben staan. Dit willen ze in de `targets' zetten, in plaats van zakelijkheid. De aardigheid terugbrengen.' Met dit laatste is Adriaan heel blij. Groei van DVH hoeft ook niet groei van de organisatie te zijn. Juist niet. Het gaat om de groei van milieu en natuurbewustzijn. Dat is het doel.

Toekomst
Adriaan zegt, dat hij met z'n 68ste niet weet hoe lang hij nog `fris van gedachte' en `fysiek sterk genoeg om met flessendozen olie te dragen', zal zijn. We lachen wat en gooien een groot vraagteken in de lucht. Natuur en toekomst is misschien wel een uitroepteken. `Vroeger had je oppervlaktewatervervuiling met fosfaten en het uitsterven van panda's en neushoorns, maar tegenwoordig is het allemaal veel grootschaliger', zegt Adriaan rustig. `Met de insecten- en eencelligen afname in de wereld, wordt een hele schakel in de natuur weggehaald. Dat heeft enorme gevolgen voor afvalverwerking, wat eencelligen doen, en bijvoorbeeld de zuurstofvoorziening. Dat is een veel ingrijpender verlies.' Adriaan vervolgt met een iets schampere glimlach: `Ik verwacht enige grote rampen.'

`Er zal een tweespalt komen tussen mensen die natuurzuiver food- en gebruiksartikelen zullen benutten en een groep die gewoon materialistische luxe na blijft streven en consumeren. De zelfvoorzienende groep zal groter zijn dan die uit de jaren 60/70/80 voortgekomen groep. Ze zal een sterker fundament hebben, wijzer zijn en meer ervaring hebben. Maar de apparatenluxe zal veel energie vragen, die we met zonnepanelen of liever wind en waterenergie, kunnen opbrengen. Maar het zal qua energie ook gewoon minder moeten.'

`Minder is de enige weg.' `Als de `machtige' groep de energie blijft opschrokken, zal dat tot grote gevolgen leiden.' Schrijver dezes kan hierbij: verloren natuur, slechte gezondheid, en ook terrorisme en zelfs kans op wereldoorlog voorstellen, als we onrechtvaardig en teveel blijven consumeren op Aarde. We dienen te gaan verdelen en matigen.

`De Aarde zal ontregeld worden', zegt Adriaan weer rustig en kalm. Nu toch een frons en bezorgdheid, als hij tenslotte ook zegt: `De mensen slapen ook zo gauw weer in?!'

O ja, Adriaan wil iedereen bedanken, die al die jaren heeft meegewerkt natuurlijk, maar ook iedereen die `de zaak' van DVH aandacht en tijd heeft gegeven. `Iedereen wil toch graag aandacht voor wat ie mooi en schoon vindt. Da's normaal', zegt deze superbescheiden man bijna verontschuldigend.

Adriaan de Vries: JE BENT EEN KANJER!

Met dank aan De Vliegende Hollander en Stefan van den Hout

Zie ook:

Deel dit bericht met je vrienden!