vrijdag 21 januari 2022

Alles over Dordrecht

Schaker Peter van der Laars ooggetuige van ,,Dordtse wereldgeschiedenis

9 maart 2018

DORDRECHT - Peter van der Laars, geboren in Dordrecht op 22 februari 1938, was wellicht in zijn kinderjaren op plekken waar Dordtse ,,wereldgeschiedenis"  werd geschreven. 

Het erelid van schaakclub Dordrecht en speler van  de Klockelaer speelde vooral in de buurt van de Prinsenstraat. Zijn vader had er om de hoek aan de Suikersstraat een bedrijf.  

,,Ik ging vaak met mijn vader mee dus was rondom de Prinsenstraat vaak te vinden".  De route, thans tussen Grote kerk en Spuiboulevard, lag binnen de historische stadsgrenzen.

Dat gebeurde dus als je mijn eigen ogen spannende zaken wilde waarnemen.

Peter zag begin januari 1945 de Duitsers handgranaten in het huis gooien van de familie Dicke op de kop van de Prinsenstraat nabij de Grote Kerk. De brand in het woonhuis Dicke is een vast beeld bij velen als herinneringen aan de tweede wereldoorlog worden opgehaald. Het huis werd ook nooit herbouwd.

De actie van de bezetters was uit wraak want het verzet had koerierster Leny Dicke begin 1945 bevrijd uit de gevangenis aan de Doelstraat.  Ze werd op de fiets eerst in veiligheid gebracht bij de oudere broer van verzetsheld Aart Alblas, die aan de Van Baerlestraat woonde.

De lijnen waren toen kort als je naar dezelfde kerk ging. Dat was voor Peter wel een andere wereld, want hij is nooit gedoopt.  Spanning voelde hij wel. Over de Duitse wraak tegen de familie Dicke zegt hij nu: ,,Ik voelde toen als jongen in de buurt al dat er iets in de lucht hing."

Tachtig dagen eerder hoorde hij het bombardement vanuit de lucht rondom het park Merwesteyn als aanval op een Duits commando centrum.

Gezien zijn betrokkenheid bij de stad, volgt hij met aandacht de activiteiten rond de vier zonen van Dordrecht: Otto Dicke, mede-schaker Buddingh', buurtjongen Aart Alblas en Kors Monster. De vier delen 1918 als geboortejaar.

Als schaker is hij vertrouwd met verhalen rond dichter/schaker C.Buddingh'  die jarenlang extern voor Dordrecht 1 en 2 speelde. Anno 2018 heeft de Buddingh' benadering in de schaakwereld nog navolgers.

Kees had als balsem voor zijn ziel ook als gezegde uitgevonden dat hij verliespartijen als niet gespeeld kon verklaren. Zijn laatste gedocumenteerde seizoen in Dordrecht 1 levert een score van negen uit negen op: negen remises. Kees was ook zeer gehecht aan zijn poezen en mocht er eens een poes onvindbaar zijn, dan meldde hij zich extern bij teamleider Pank Hoogendoorn gewoon af.

Toen zijn poes Victor een ernstig auto-ongeluk kreeg en er niet meer bovenop kwam, dreigde hij zelfs zijn literaire loopbaan op te geven. Nu schijnt Victor niet alleen voor een schaakwedstrijd te gaan, maar Buddingh  liet zelfs in het NRC op tekenen dat als deze poes in zijn lievelingsstoel lag uit te rusten, hij ergens anders in de woonkamer ging zitten,

Peter van der Laars geniet ook van alle Buddingh' verhalen, zoals hij ook de gereformeerde familie Dicke van de Prinsenstraat van nabij kende. Enkele deuren verder op richting oude stadsmuren woonde de ook gereformeerde familie Alblas.

Op 7 augustus 2004 keek hij in dagblad de Dordtenaar. Hij zag op een foto ergens uit 1940 een klein ventje in de zon staan op de Prinsenstraat. ,,Ik ken die jongen. Dan ben ik". De jongen stond er niet zomaar. Hij poseerde met twee andere kinderen voor een grote man in een hagelwit pak aan.

Het bleek buurjongen Aart Alblas te zijn.  Alblas was nog even in Dordt voordat hij als Engelandvaarder in maart 1941 uit Dordt en het land vertrok.

Begin oktober 2004 was Peter om zijn buurjongen te eren ook in de kerk van Alblas (de gereformeerde  Wilhelminakerk) waar de meest onderscheidende oorlogsheld van Dordrecht werd herdacht. Peter heeft inmiddels zondag 30 april ook al in zijn agenda gezet, want dan staat de in september 1944 in kamp Mauthausen omgebrachte buurjongen Aart weer centraal in de kerk.

,,Ik heb begrepen dat de jongste zus van Aart Alblas nog leeft en rond de 96 jaar is. Ik zou het bijzonder vinden om haar als buurjongen van haar brpoer Aart te mogen ontmoeten".

Peter en zijn zoon Wilfred zijn bekend door een schildersbedrijf, maar hij weet ook dat je de geschiedenis in de juiste verhalen en met de juiste kleuren nog meer laat leven.  Daarom bleek de schaker terug en vooruit naar alle activiteiten rondom de vier zonen in 2018.

Deel dit bericht met je vrienden!