Alles over Dordrecht...
18sep 2011

Schilder Frans Lebret kon in 1863 niet per trein eiland van Dordrecht af

DORDRECHT -Volgend jaar is het 140 jaar geleden dat Dordrecht een spoorstation kreeg met verbindingen naar het Noorden (Rotterdam/Feijenoord) en Zuiden (Brabant).

Op de mooie expositie in het Dordrechts Museum - over de wereldreis van vijf maanden die in 1863 schilder/tekenaar Frans Lebret met zijn broer maakte vanuit Dordrecht naar uiteindelijk Java - lijkt het erop, dat er toen al een trein uit  Dordrecht vertrek.

Het symbool voor een locomotief staat in het museum in een tijdsbalk van vijf maanden, zowel aan het begin als bij het slot van de reis van Frans Lebret.

Dat klopt niet met de feiten, want Dordrecht was toen nog een stad, die alleen over het water te bereiken was. Pas negen jaar later kwam de trein over het eiland van Dordrecht.

Frans Lebret kon toen dus de stad niet in 1863 met de trein verlaten, maar is vrijwel zeker per koets richting veer bij Willemsdorp gegaan. Deze oude rijksstraatweg bestond toen al.

Het veer had een belangrijke functie totdat in december 1936 (binnenkort 75 jaar geleden) de verkeersbrug over het Hollands Diep werd open gesteld.

De spoorbrug had een langere gescheidenis, zo staat zelfs op wikipedia:

 

 

Spoorbrug

De eerste Moerdijkbrug werd geopend op 1 januari 1872. De enkelsporige vakwerkbrug bestond uit veertien boogvormige overspanningen van elk ruim honderd meter, die aan de oever waren gebouwd en vervolgens naar hun plaats werden gevaren. De brugdelen werden geconstrueerd door de Koninklijke Van Vlissingen & Dudok van Heel. Bij de opening was de Moerdijkbrug de langste brug van Europa. Ten behoeve van de scheepvaart kon de brug aan de Brabantse zijde geopend worden door middel van een draaibrug. De brug werd gebruikt door de treinen, die tot de dag van opening hun eindpunt hadden bij de haven van het even verderop gelegen Moerdijk aan de zuidzijde respectievelijk in Willemsdorp aan de noordzijde.

 



Deel dit bericht met je vrienden!