Alles over Dordrecht...
14mei 2011

Stefanuskerk in Crabbehof bestaat vijftig jaar

DORDRECHT - De geschiedenis van de Stefanuskerk aan de Talmaweg 121 in Crabbehof begint als gereformeerde kerk in mei 1961. In 2002 werd het gebouw aan de Kerk van de Nazarener verkocht. Ds. Hans  van der Sterre was de laatste (gereformeerde) wijkpredikant, die in een mooie oude jaars preek het verhaal al in de geschiedenis plaatst.

De Stephanuskerk markeert het bouwen voor de woningnood in de nieuwe wijken in Dordrecht-Zuid. .Na de oorlog groeide Dordrecht snel van 60.000 inwoners tot 90.000 inwoners in 1970. Toen Dubbeldam bij de gemeente werd gevoegd kwam de stad boven boven de honderdduizend inwoners uit.
 
Aan het begin van de jaren zestig van de vorige eeuw werd de gereformeerde Stephanuskerk aan de Talmaweg in de wijk Crabbehof gebouwd.
Door de hoge trap voor de kerk en de hoge, markante toren ernaast, was de kerk vanaf het begin een beeldbepalend element in de wijk. Drie jaar daarna (1964) werd winkelcentrum Crabbehof geopend. Prins Bernhard deed de opening op een warme zomerse dag., Het was  dus een belangrijke bouwtijd.

Tegenwoordig wordt het kerkgebouw in kringen van stedenbouwers gerekend tot het cultureel erfgoed van jonge monumenten, die het tijdperk van de wederopbouw na de tweede wereldoorlog markeren. De kerk mag je haast het beeldmerk van Crabbehof noemen....

De eerste huizen en vooral flats waren al rond 1958 in Crabbehof (1) neergezet - door vooral het gemeentelijk woningbedrijf - voor veel mensen van buiten de stad, die voor werk naar Dordrecht kwamen.
De Laan van der Verenigde Naties bestond nog niet als scheidslijn en de Oudendijk liep nog door tot de Krispijnseweg, alwaar de gereformeerd gebouwde dr. H. Colijnschool onder leiding van Kors van Loon een belangrijke functie vervulde voor de wijk in opbouw. Crabbehof (2) voorbij de Nolensweg volgde na 1960 en later kwam in 1962 de Talmaschool in de wijk voor het christelijk onderwijs.

Ook Dordtenaren uit andere wijken kwamen naar Crabbehof toe, dat de uitstraling had van een mooie nieuwbouwwijk. .

Ds. Jan Wilschut en koster Van Eersel waren de namen van de kerk, die iedereen kende uit de drukke, levendige begin jaren. Ze stonden voor samenlevingsopbouw vanuit de kerk in een wijk, die snel een sociale structuur nodig had. De soepavonden werden snel legendarisch. Zo ontmoette iedereen iedereen.

Jan Wilschut stond als predikant, vaak rondrijdend op de fiets, dicht bij de mensen. Hij bleek de juiste man op de juiste plaats voor een kerk in een nieuwbouwwijk zoals Crabbehof, maar ook Zuidhoven en Wielwijk kerkten in de Stephanuskerk. Wilschut onderhield via de Wilschut-methode contact met iedereen.


Hij leerde in een bepaalde buurt de adressen van zijn kudde uit zijn hoofd, zwaaide bij negen voordeuren hartelijk en met zijn brede glimlach en ging achter de tiende deur een uurtje op bezoek. Als in de avond alle huisgezinnen aan tafel zaten, werd vaak gezegd: De dominee is weer langs geweest. De Wilschut-methode zorgde ervoor dat de predikant direct op de hoogte was van het wel en weer van zijn gemeenteleden.

Onder de kerk, in de wijkzaal, zaten in de avonduren alle ruimtes vol. Vergaderingen, feesten en partijen zorgden voor veel drukte onder de kerk. Ook een kleuterschool vond lange tijd ruimte onder de Steef. Juffrouw Spits werd een alom bekende kleuterjuf.

De koster had direct toezicht op alle activiteiten, want hij woonde eerst in een flat aan de Colijnstraat direct naast de kerk. Later ging de familie Van Eersel naar een vrij huis achter de kerk aan een plantsoen. Van Eersel was niet alleen in Dordrecht, maar ook daarbuiten een bekende koster. Hij gaf als kaderlid van de kosterbond graag zich mening over wenselijke arbeidsvoorwaarden. Ideaal was het zeker voor jongeren om bij hem te vergaderen. Hij zorgde ervoor dat niet alleen bijeenkomsten werden geopend met gebed maar standaard ook met gebak.

In de Stephanuskerk hield ds. M.G. Ton in 1976 ook zijn historische preek over prins Bernhard toen zijn rol in de Lockheed affaire de monarchie op de grondvesten deed schudden. Ton, als legerpredikant een bekende van de prins, ging later naar het paleis toe om over zijn preek met de prins te spreken. Na Wilschut, die in het PC ziekenhuis Refaja pastor werd, wisselden de predikanten vaker.

Pogingen om met de Hervormde kerk op de grens van Krispijn en Crabbehof een nieuwe kerk te bouwen, bleken te weinig draagvlak te hebben. Ds. Hans van der Sterre was de laatste in een lange rij van voorgangers.

De overvolle kerk van de eerste tien jaar was voor velen wel een herinnering in het verleden geworden. Alleen bij het gereformeerde afscheid komen velen delen in de herinnering en luisteren naar de popualire, pastorale predikant Hans van der Sterre.

Zo eindigt Iin 2002 eindigde de gereformeerde Stef geschiedenis. In de Wilhelminakerk hangen de foto's van alle gereforerde predikanten, die de Stephanuskerk hebben gediend. De kaderleden van toen zijn nu onmisbare schakels in het werk van de Wil. Hans van der Sterre voelt zich vanaf eind december 2010 goed thuis in het Brabantse fijnaart.

Alle Hevormde predikanten, vanaf Lippius in 1572, zijn in boekwerken terug te vinden in de Augustijnenkerk. Zo staan zij ook in de geshiedenis.

De huidige kerkelijke gebruiker weet veel jeugd aan zich te vinden en ook Youtfh foor Christ wil er een herstart beleven. Alles over het huidige gebruik van de kerk als modern monument op:

Website:

http://www.kvdndordrecht.nl/



Deel dit bericht met je vrienden!