Gehoord in Kunstmin: Fuse met het programma The Wall of Fuse

DORDRECHT - Afgelopen zaterdag 7 maart stond het alom bekende muziekensemble Fuse in de grote zaal van Kunstmin, met het programma The Wall of Fuse. Ook vorig jaar konden we al genieten van deze huisband van het populaire tv-programma Podium Klassiek, toen in het Energiehuis. Fuse lijkt een vaste gast te worden van Dordrecht. Andere landelijk en internationaal vermaarde ensembles als Ars Musica, Het Nederlands Blazersensemble en Camerata RCO staan ook al regelmatig op Dordtse podiumplanken. Er valt veel te genieten in Dordrecht. Overigens, ook van de vele lokale muziekinitiatieven…

Fuse zoekt op een volledig eigen manier naar een muzikale taal, met verbindingen tussen klassieke muziek en jazz. Dat levert altijd iets speciaals op.

Met The Wall of Fuse brengt de groep een ode aan hun favoriete muziek en componisten, een persoonlijke canon van muzikale iconen. Meestal met eigen arrangementen. Vorig jaar maakten ze er in het Energiehuis ook al een feestje van. Aanleiding toen was het tienjarig bestaan van Podium Klassiek, voorheen Podium Witteman. Vanaf de eerste aflevering zijn ze er vaste gast, noem ze maar de huisband.
De vaste kijker van het tv-programma herkende zaterdag wellicht veel. Maurice Ravel, Béla Bartók, Thelonious Monk, Henry Purcell kwamen langs, Maria Schneider zelfs twee keer.
De rubriek The Wall of Fuse vormde een terugkerend verschijnsel in het genoemde tv-programma Podium Klassiek.

Emma van der Schalie
Speciaal tintje aan het programma afgelopen zaterdag: violist Emma van der Schalie, mede-oprichter van de groep en boegbeeld, neemt na 14 jaar afscheid. Ze gaat, zoals dat heet, op zoek naar nieuwe uitdagingen.
In 2012 richtte Emma van der Schalie Fuse op, samen met violist Julia Philippens en celliste Mascha van Nieuwkerk. Ze kenden elkaar van het Amsterdams Conservatorium. "We begonnen als een collectief van muzikanten met een gedeelde interesse in allerlei soorten muziek. Ons belangrijkste doel was om muziek te spelen waar we van houden, ongeacht de achtergrond of traditie."
De eerste jaren werkten ze met meer dan 150 artiesten, om uiteindelijk tot een definitieve samenstelling te komen met Adriaan Breunis (altviool), Daniel van Dalen (percussie) en Tobias Nijboer (contrabas).
Het zal voor Fuse nog een hele klus worden om voor Emma van der Schalie een waardige opvolger / opvolgster te vinden.

Maria Schneider
Bijna twee jaar geleden werd Maria Schneider aan ‘The Wall of Fuse’ toegevoegd, een vaste rubriek in het tv-programma Podium Klassiek. Contrabassist Tobias Nijboer lichtte destijds hun overweging toe om haar als steen in de muur in te passen. Daarvoor hadden ze al illustere componisten als Sjostakovitsj, Maurice Ravel, Henry Purcell, Kinan Azmeh en Caroline Shaw gekozen. Purcell en Ravel kregen in het programma van zaterdag ook een plek.In de bijgevoegde toelichting van het nieuwe album zegt Nijboer over Maria Schneider: “Ik herinner me het moment dat ik haar muziek voor het eerst hoorde. Ik was 18 jaar, speelde in een lokale big band in Groningen. Onze dirigent had een paar Maria Schneider nummers uitgekozen. Ik was vanaf het begin gefascineerd door de pure schoonheid van haar muziek. De lyriek van haar composities in combinatie met de ruimte voor improvisatie maakt dat haar muziek perfect bij ons past en ik ben dolblij dat we de kans hebben om twee composities op te nemen.”
Gefascineerd door die fascinatie van Tobias Nijboer ging ik zelf ook maar eens op onderzoek uit. Het werd een tocht die me op allerlei bijzondere paden bracht.

Het nummer ‘Walking by Flashlight’, was oorspronkelijk geschreven voor sopraanzangeres Dawn Upshaw. Het nummer is een onderdeel van de cyclus ‘Winter Morning Walks’, liederen op gedichten van Ted Kooser. Kooser leed aan kanker was depressief en werd geadviseerd niet in de zon te komen. In een vroege ochtend besloot hij te gaan wandelen. Bij thuiskomst schreef hij een gedicht en stuurde dat aan een vriend. Het werden er uiteindelijk honderd .

November 18. Cloudy, dark and Windy

Walking by flashlight
at six in the morning,
my circle of light on the gravel
swinging side by side,
coyote, racoon, field mouse, sparrow,
each watching from darkness
this man with the moon on a leash.

​18 November. Bewolkt, donker en winderig

Wandelend bij het licht van een zaklamp
om zes uur in de morgen,
mijn lichtcirkel op het grind
heen en weer zwaaiend,
coyote, wasbeer, veldmuis, mus,
elk kijkend vanuit de duisternis
naar deze man met de maan aan een touw.​

In de jazzwereld is Maria Schneider een grote naam, bekend als bandleider, componist en arrangeur. In 1992 richtte ze haar eigen Maria Schneider Big Band op. Haar eerste Grammy kreeg ze voor het album ‘Concert in the Garden’.Ze ontving er zeven, ook een voor haar samenwerking met poplegende David Bowie.
Het titelnummer van genoemde album voerde Fuse zaterdagavond ook uit. Jaren geleden speelden ze het al in een aflevering van wat toen nog Podium Witteman heette. Een echt Fuse-nummer, heerlijk jazzy en lyrisch.
Beide stukken van Maria Schneider staan op het album ‘The wall of Fuse’, onlangs verschenen.

Maurice Ravel
Percussionist Daniel van Dalen over Maurice Ravel en het stuk ‘Trois beaux oiseaux du Paradis’: “De melodieën van Maurice Ravel benemen je vaak de adem. We (alle Fuse-leden) delen onze liefde voor zijn composities. Mijn verbinding met hem ontstond al vroeg, toen zijn muziek in huis werd gedraaid tijdens het verschonen van de luiers door mijn moeder. Deze specifieke compositie vertelt het verhaal van de Franse vlag. De blauwe vogel herinnert haar aan de ogen van haar geliefde, de witte geeft haar een kus en de rode symboliseert liefde en een verloren leven. Ravel schreef dit terwijl hij wachtte op zijn militaire dienstplicht”.

Ook vorig jaar in het Energiehuis speelde Fuse dit stuk van Ravel. Ik schreef er toen al enthousiast over in mijn terugblik.
Voor mij mogen ze elk jaar terugkomen, alleen maar om dit te spelen…

Gehoord op zaterdag 8 maart in de grote zaal van Kunstmin:
Fuse met het programma: The Wall of Fuse