Gezien in Filmtheater De Witt, rechtstreeks vanuit Londen: Balletuitvoering van Giselle
DORDRECHT - Dinsdagavond 3 maart konden in 21 landen duizenden mensen genieten van de balletvoorstelling Giselle, rechtstreeks uitgezonden vanuit Londen en vertoond in honderden filmtheaters, waaronder ons eigen filmtheater De Witt. Eerder schreef ik over het project Royal Ballet & Opera in de bioscoop en keek ik terug op de opera’s Tosca en la Traviata.
Helaas, de zaal was afgelopen dinsdag matig bezet. Zo onterecht, er moeten in Dordrecht toch wel meer balletliefhebbers te vinden zijn dan het handjevol uitverkorenen dat de moeite had genomen de gang naar het filmtheater te maken. Die moeite werd meer dan beloond.
Gelukkig is er een herkansing. Op zaterdagmiddag 14 maart is de herhaling. En graag dan wel een volle zaal!
Verhaal zonder houdbaarheidsdatum
Het boerenmeisje Giselle (Akane Takada) ontmoet Albert (Matthew Ball), een man van adel die zich voordoet als een dorpsjongen, maar voorbestemd is om te trouwen met prinses Bathilde. De kwetsbare Giselle en Albert vallen als een blok voor elkaar, maar uiteraard is er geen toekomst voor die liefde. Albert wordt ontmaskerd door de jachtopziener Hilarion die ook verliefd is op Giselle. Overmand door verdriet pleegt Giselle zelfmoord. In het tweede bedrijf bevinden we ons aan de grafsteen van Giselle. Ze is een van de Wili’s, geesten die in de nacht elke man die ze tegenkomen laten dansen tot hij er dood bij neervalt. Myrtha (Annette Buvoli), de jonge koningin van de Wili’s ziet er streng op toe dat er geen man ontsnapt. Als eerste zoekt Hilarion het graf van Giselle op. Hij overleeft het niet… Ook Albert meldt zich aan het graf van Giselle. De onverbiddelijke koningin draagt Giselle op ook de arme Albert de dood in te drijven door met hem te dansen. Als de nacht verdwijnt, verdwijnt ook de betovering en juist op tijd wordt Albert gered. Giselle keert terug in haar graf. Wat resteert is een zoete herinnering aan de liefde die zelfs na de dood overwint.
Giselle is het verhaal over de onmogelijkheid en de kracht van de liefde.
Rachel Beaujean, al decennia verbonden aan Het Nationale Ballet over Giselle: “Iconische balletten als Gisellezijn essentiële werken om je als gezelschap internationaal te kunnen meten. Zoals je geen Rijksmuseum bent zonder Rembrandts geldt dit voor ons ook: deze balletten zijn ons erfgoed. Giselle is als het ware onze Nachtwacht”. Voormalig balletster Ricardo Bustamante, die samen met Beaujean jaren geleden een Giselle maakte voor Het Nationaal Ballet: “De tweede akte is van zó’n etherische schoonheid dat zelfs mensen die nooit eerder een ballet gezien hebben er volledig gehypnotiseerd door kunnen raken.”
Twee bedrijven
Tijdens het eerste bedrijf plaatsen we het verhaal in de pastorale en idyllische omgeving van Giselle en haar dorpsgenoten. Er wordt gefeest en gedanst. Totdat Albert wordt ontmaskerd en Giselle zichzelf doodt met het zwaard van Albert. Het tweede bedrijf vindt plaats in de bosachtige, onheilspellende sprookjeswereld van de vierentwintig meisjesgeesten, de Wili’s. Een totaal andere wereld en sfeer. Het verschil wordt ook duidelijk gemaakt in de aankleding. De Wili’s zijn in wit gekleed, de muziek blijft onheilspellend. Schitterende hobo-solo’s versterken de mysterieuze onheilspellende atmosfeer.
Klassiek ballet op zijn mooist
De bijzondere productie van danser en choreograaf Peter Wright staat al meer dan veertig jaar op het podium. Nog dit jaar ontving deze inmiddels 99-jarige Britse grootmeester van het Britse ballet een staande ovatie tijdens één van de Giselle-uitvoeringen.
Alles klopte aan deze Royal Ballet uitvoering. De hoofdrollen werden meer dan virtuoos gespeeld.
Belangrijk onderdeel van Giselle naast de dans is het vertellen van ‘niet zo maar’ een verhaal.
Met name in het eerste bedrijf werd veel gebruik gemaakt van mime-technieken, alleen met dans lukt het niet dit verhaal over Giselle en Albrecht over te brengen.
Één van de hoogtepunten vormde voor mij de ‘Corps de ballet’ van de vierentwintig Wili’s in het tweede bedrijf. Het toonde aan dat The Royal Ballet over een enorm reservoir aan talent beschikt. Ook de momenten waarbij Giselle en Albrecht samen het podium vulden waren soms magisch. Alsof Akane Takada aan een touwtje rondzweefde. Misschien waren het toch de kleine vleugeltjes op haar rug die haar van de grond hielden?
Giselle werd niet alleen soms bijna letterlijk gedragen door de geweldige balletdansers en danseressen. De hele productie van choreografie tot decorontwerp, van (kostuum)aankleding tot de muziek en de uitvoering ervan vormde een bijzonder geheel.
Giselle beleefde zijn première in 1841. Geïnspireerd door gedichten van Heinrich Heine en Victor Hugo schreef Théophile Gautier het scenario voor een ballet. De legendarische choreograaf en danser Marius Petipa (1818 - 1910) bewerkte de oorspronkelijke choreografie van Jean Coralli en Jules Perro. De relatief onbekende Adolphe Adam componeerde de muziek. Vooral in het tweede bedrijf kwam dit alles op een perfecte manier samen.
Streaming
Een paar dagen geleden sprak ik een zielsverwante muziekliefhebber, lezer en theaterbezoeker. We spraken over de vraag waar je je laatste geld aan zou besteden en over spaargeld op de bank, of niet … Geïnspireerd door de voorstelling Giselle besloot ik een jaarabonnement te nemen op de streamingdienst van The Royal Ballet & Opera. Al waren het mijn laatste eurootjes, dan nog zou ik niet aarzelen om die uit te geven aan een mooi boek, muziek of theater. Waar anders voor?
Gezien in Filmtheater De Witt:
Giselle, ballet-voorstelling uitgevoerd door The Royal Ballet, rechtstreeks in beeld gebracht vanuit Londen via een streamingsdienst.
Hoofdrollen:
Giselle: Akane Takada
Albrecht: Matthew Ball
Myrtha, koningen van de Wili’s: Annette Buvoli
Choreografie: Marius Petipa, naar de oorspronkelijke choreografie van Jean Coralli en Jule Perrot
Muziek: Adolphe Adam
Dirigent: Vello Pahn
Scenario: Théophile Gautier naar teksten van Heinrich Heine en Victor Hugo
Productie en aanvullende choreografie: Peter Wright
Ontwerper: John MacFarlane
Herhaling in Filmtheater de Witt: zaterdag 14 maart om 14.15 uur
-S.jpg)
