KIJK IN DE WIJK: Dubbeldam, nieuwe buurt ‘Oudland’ laat zich steeds verder zien

13 februari 2026 • 11:58 door Ferry Visser

DORDRECHT - Vandaag een kijkje in een nieuw ‘wijkje’ dat bijna bij mij om de hoek komt te liggen. In plaats van de ‘voetbalgeluiden’ van weleer, hoor je nu vrijwel niets. Toch wordt er keihard gewerkt door de 40 werkmensen van Giesbers.

Ik besluit het nieuwsgierige Aagje te spelen en meld me op een minder koude dag, zelfs met een zonnetje, bij de keet van de aannemer/uitvoerder.
Iets verderop zijn ze bezig met het ‘lijmen’ van beton en één van de werkmensen helpt me verder en zegt dat ik via de achterkant van het gebouw wel een open deur kan ‘intrappen’.

Ik word begroet door de ‘rustploeg’, die gezellig aan het eten is en mij vertelt dat de uitvoerder ‘daar’ op een stelling staat. De toevoeging dat hij een gele helm op heeft, is voldoende om weer naar buiten te gaan.
De man is nog bezig met zijn collega’s en ik wacht geduldig af.

De tekst gaat onder de foto's verder

Na een paar minuten wordt mijn geduld al beloond. De man draait zich om en ik stel mijn vraag of ik wat foto’s mag komen maken voor een artikel over deze nieuwe ‘uitbouw’ van Dubbeldam.
Hij klautert naar beneden en we stellen ons aan elkaar voor. Hij heet Willem en als ik mijn verhaal iets verduidelijk, geeft hij meteen toestemming.
Omdat het mij wel kicken lijkt om ook eens met zo’n helm te mogen rondlopen, zeg ik dat ik het dan wel veilig wil doen en vraag om een helm. Zeg maar: ‘namens de ARBO’.
Willem ziet de lol er van in en haalt uit zijn kantoor op de bovenste verdieping een mooie gele helm voor me. Aha, deze ‘pet’ past me wel.

Willem loopt een stukje met me mee naar het gedeelte van de wijk waar de appartementen in aanbouw zijn. Hij vertelt ondertussen dat er tegelijkertijd maar liefst 50 koopwoningen worden gebouwd:
32 ‘heren’rijtjeshuizen,
10 twee-onder-1-kappers
8 villa’s.

Er komen ook drie blokken sociale appartementen. De appartementen komen in een soort hoefijzer te staan en worden gebouwd door woningcorporatie Trivire. Ze hebben 3- en 4-kamers, met een gemeenschappelijke groene binnentuin en energiezuinige voorzieningen.
Waarschijnlijk zullen de huurappartementen eind 2026 worden opgeleverd.

Dan gaat Willem zijn eigen weg en laat me ‘los’. Ik besluit meteen een appartement in te gaan. Ik heb tenslotte niet voor niets een helm.
De appartementen krijgen allemaal een pui die uitkijkt op de gemeenschappelijke achtertuin. Maar ook rondom de appartementen zie ik kale vlaktes met goede grond.

Willem had me ook verteld dat er de volgende dag al bomen zouden worden gezet, afkomstig van de Spuiboulevard, waar men ook aan een metamorfose werkt.

Ik voel me als een vogel zo vrij en banjer door verschillende soorten huizen in aanbouw. Af en toe moet ik even omlopen omdat er een kraan, met een iets te zware lading, zijn werk moet doen. Het levert leuke plaatjes op.

Vanuit de fundering steken allerlei gekleurde kabels omhoog. Alles gaat zoals Willem had gezegd: ‘tegelijk’.

Er komt weer een enorme vrachtwagen op het terrein. Lading: betonnen puien en binnenmuren die dadelijk gelost zullen worden.

Na een uur heb ik mijn ronde gedaan en ben ik tevreden met mijn foto’s en alle informatie die ik van verschillende vriendelijke mensen kreeg.
Ik loop naar de trap om mijn helm weer in te leveren en om Willem te bedanken.
Terwijl ik omhoog loop, bedenk ik me ineens:
‘Eigenlijk best vreemd dat ik hier wèl een helm draag en in het verkeer niet. Terwijl een helm hier natuurlijk wel zin heeft, maar aan de andere kant; met een blok beton op je hoofd, overleef je het ook met een helm op, sowieso niet. De kans dat zoiets in het verkeer gebeurt, is toch veel kleiner’.

**'Terugkoppen is er echt niet bij '(ook niet met een helm op)**

Met deze filosofische kronkel klop ik netjes aan en overhandig de helm. “Je mag gerust een keer terugkomen hoor! Je bent welkom!”, zegt Willem.
Wow, wat een gastvrijheid! Ik ga beslist een keer van deze uitnodiging gebruik maken. Het voelt zò thuis!

Het hele project ‘InBloei’ zal in 2028 worden afgerond. (Uiteraard onder voorbehoud.)

Een week later
Het is weer prachtig weer en ik besluit naar de nieuw geplande bomen te gaan kijken. Willem zag me blijkbaar aankomen en hield me tegen. Dit keer kwam ik even niet gelegen. Ik vertelde hem dat ik alleen een foto kwam nemen van de nieuwe bomen, die via ‘Stichting De Bomenridders’ een nieuwe plek in ‘InBloei’ hebben gekregen. Natuurlijk mocht ik de bomen even vereeuwigen en als bonus kreeg ik te horen dat er her en der 13 lindes zijn geplaatst.

Ik hoop voor de toekomstige nieuwe bewoners van o.a. de rijtjeshuizen, dat er ook een geluidswal zal komen. De woningen staan best dicht aan de Recklinghausenweg. Op deze belangrijke toegangsweg naar Stadspolders raast het verkeer 24 uur per dag.