Hoe Magical ís the Mystery Tour?

6 februari 2026 • 11:58 door Ferry Visser

DORDRECHT - Ik loop voor de laatste keer naar boven bij het restaurant  Rebel Rebel. Het koor gaat namelijk verhuizen naar een nieuwe locatie. Je voelt het al vóór de eerste noot: hier gaat iets gebeuren. Zeventien zingende enthousiastelingen zijn voor de derde keer bij elkaar voor de Magical Mystery Tour Sing-a-long — en opvallend genoeg zijn er dit keer ook flink veel kandidaat leden. Mensen die zich hebben aangemeld en op uitnodiging komen sfeerproeven.

Mede-organisator en dirigent Jan Plomp is zichtbaar verrast. En eerlijk: ook een beetje trots. Er is zelfs al een wachtlijst. De stemtesten zijn geweest, de stemselectie is gemaakt, en de nieuwe zangers mogen los. De sfeerproevers nemen plaats op de luxe stoelen die op de publieke tribune achter Jan worden gezet. 

De tekst gaat onder de foto's verder

Er zijn drie stemgroepen: baritons, alten en tenoren. Voorlopig zit men op negentien koorleden in totaal. Het streven is drie groepen van acht. Mochten er voor een stemgroep teveel gegadigden zijn en er valt iemand uit dan is het handig om een greep te doen uit ‘de voorraad’.
Dirigent Jan bekommert zich om de laptop met de muziek. De andere mede-oprichter Bas de Zwart richt zich ondertussen tot de sfeerproevers die misschien toch nog mee willen doen. 
En dan verschijnt er ineens een flesje met een slangetje. Geen zorgen: geen infuus. Dit is de Lax Vox-methode*  .

*De Lax Vox-methode is een eenvoudige, effectieve stemtherapie en -training waarbij je door een siliconen slangetje bubbels blaast in een flesje water, vaak gecombineerd met geluid. Het wordt gebruikt om de stembanden te ontspannen, de stemplooien te masseren, heesheid te verminderen en de ademhaling te verbeteren, wat resulteert in een vrijere en gezondere stem. 

En zo wordt Please Please Me niet alleen gezongen, maar eerst ‘gebubbeld’. Klank maken in het slangetje, daarna het slangetje in het flesje. Druk voelen. Loslaten. Zingen en vooral niet moeilijk doen. 

Het is best heet in de ruimte. De airco werkt prima, alleen blaast hij (helaas) warme lucht. De beamer doet het (ook helaas) niet — dus de tekst moet uit het hoofd of van een blaadje of telefoon gelezen worden. Na drie rondes klinkt het nummer verrassend ‘korig’. Zelfs de sfeermakers doen soms stiekem mee, waarschijnlijk in de hoop voor een eventuele toekomstige aansluiting.

Het nummer wordt nu per stemgroep geoefend, met hier en daar een vriendelijk doch duidelijk ‘standje’ van Jan. 
En dan gebeurt er iets leuks. Als een soort muzikale goochelaar husselt Jan alle stemgroepen door elkaar. Na een klein half uur krijgt Please Please Me echt 'smoel'.

Bas komt met een leuk feitje: The Beatles zongen het nummer ooit op 150 bpm (beats per minute). Op dit moment wordt op 145 geoefend. Wat gebeurt er als we naar 150 gaan? Jan voert als experiment het tempo van het nummer op. Het gaat inderdaad sneller. Spannender. Het wordt net geen wereldrecord, maar niemand struikelt. Of dit tempo straks ook werkt in de tehuizen, is een zorg voor later.

Het tweede nummer van vanavond is Drive My Car. Na de eerste keer krijgt iedereen te horen dat er ‘te hard wordt gewerkt’. Oftewel: te hard gezongen. Jan gooit er een term in die ik nog nooit heb gehoord:
“Het moet licht sarcastisch.”
En geloof het of niet — het werkt. Meteen klinkt het losser, leuker en beter.

Het derde nummer is de rode draad van de tour: Because. Mooi, maar pittig en meerstemmig. Echt zo’n nummer dat nog tijd nodig heeft. Sopranen, tenoren en baritons oefenen hun partijen apart, met extra aandacht voor de borststem. Tot aan de pauze wordt het nummer een aantal keer samen gezongen — en ik moet zeggen: het klinkt nu al prachtig. Jan zegt terecht dat de rode draad nog héééél lang zal worden. Samenvattend: ‘we zijn er nog lang niet!’

Voordat de pauze begint neemt Bas even het woord met een mooi gebaar richting Daan en Tim van Rebel Rebel. “Laten we deze mensen extra bedanken voor hun gastvrijheid — en samen een drankje doen beneden.” Terwijl iedereen zich daaraan houdt, krijgen de ‘sfeerproevers’ alle ruimte om onze vragen af te vuren op Bas en Jan.

Even later vertelt Jan me dat hij na de pauze alleen nog Love Me Do gaat oefenen. Het allereerste Beatles-nummer. Voor mij een mooi moment om af te zwaaien.

Nawoord
Omdat ik zelf ook graag zing, speelde ik met het idee me aan te melden voor deze Beatles-special. Het doel sprak me enorm aan! Maar doordat ik van april tot en met oktober verplichtingen elders heb, heb ik dat plan moeten laten varen. Achteraf ben ik daar eigenlijk best blij om.
Ik heb namelijk al veel gerenommeerde koren gehoord — maar ik besef nu pas dat, als je helemaal vanaf nul moet beginnen, het toch echt wel andere koek is. Ik maakte van dichtbij een soort bevalling mee. In dit geval maakte ik mee hoe je een nieuw koor tot leven wekt. 

Dankzij dit bezoek heb ik wel ontdekt dat ik het liefst solo zing, zonder me druk te hoeven maken of ik alt, bariton of tenor ben. Mocht ‘Yesterday’ ooit op het repertoire komen, dan vlieg ik mezelf graag even in.

=====

Foto’s: Ferry Visser

******

Bent u nieuwsgierig naar wat onze ‘Dordrecht.net’ columnisten Bert den Boer en Ferry Visser* te vertellen hebben? Klik dan  HIER .