Wethouder Veldman: "Kunstwerk van 33 mosselen prachtige verbeelding van historische Dordtse Synode"
DORDRECHT - Een bijzonder historisch moment was er donderdagavond in de Grote Kerk. De nieuwe wethouder van cultuur Joost Veldman onthulde samen met kunstenaar Jelle Korevaar het kunstwerk ter herinnering aan de Dordtse Synode 1618-1619. Het zijn 33 mosselen, die open en dicht gaan. Ze staan in het deel van de kerk, dat herinnert aan die historische Synode.
In 2018-2019 werd op allerlei manieren bij deze mijlpaal in de Dordtse historie stilgestaan. Burgemeester Nanning Mol herinnerde voor de onthulling er in zijn toespraak aan, dat met de Synode toen Dordrecht ook al de stad van het begin kon worden genoemd. Door de beslissing om de Bijbel uit de grondtalen om te zetten in het Nederlands van toen in de zogeheten Statenbijbel werd het merk van nu, Het begint in Dordrecht, al een feit.
Grote Kerk
De laatste afsluitende bijeenkomst rond vierhonderd jaar Dordtse Synode was eind mei 2019 in de Grote Kerk. Daarna nam gemeenteraadslid Joost Veldman (ChristenUnie/SGP) het initiatief om te komen tot een blijvende herinnering aan de Synode.
De raad omarmde dat. In 2022 stopte Joost na acht jaar als raadslid. Hij vormde toen met oud-wethouder Aaike Kamsteeg vanuit het Platform Dordtse kerken een commissie om zich in te zetten voor de realisering van een kunstzinnige herinnering. De commissie werkte samen met andere partners, zoals het Dordrechts Museum, de kerkenraad van de Grote Kerk en de gemeente, om te komen tot een kunstwerk. Jelle Korevaar uit Sliedrecht werd daarvoor geselecteerd in 2024.
Op 15 januari 2026 was Joost Veldman in de rol van wethouder om de onthulling te doen samen met de kunstenaar.
Zijn speech had als tekst:
De prachtige zin van Lev Avitan, “Wie hier staat en praat, merkt hoe woorden niet verdwijnen maar terugkeren” is me uit het hart gegrepen.
Voor mij is dit kunstwerk een prachtige verbeelding van de Synode. En de zin van Lev past goed bij de reis die de 400 jaar oude woorden van de Dordtse Synode gemaakt hebben en nog maken. Ze zijn de wereld rondgegaan.
Van Zuid-Korea tot de VS weten protestanten waarover je het hebt, als je de synode van Dordt noemt.
Ze maken – als levend erfgoed – deel uit van het leven van vele mensen. Om betekenis en richting te geven aan geloof.
Een duurzame betekenis: discussies over de waarheid zijn van alle tijden. Op de synode werd met woorden gestreden voor waarheid. Het ging over praten en niet vechten. Een belangrijke les. Juist nu. Voor iedereen. Overal.
Daarom vind ik het belangrijk dat we een blijvend aandenken realiseren wanneer je een historisch feit viert in de stad, zoals we deden met de synode. Een kunstwerk dat ons direct verbindt met het verleden. Een historische sensatie zou de historicus Huizinga zeggen.
Een tastbaar en zichtbaar en in dit geval ook hoorbaar monument dat de bezoekers even stil doet staan. Dank aan de Grote Kerk voor de mogelijkheid dat hier te hangen en natuurlijk aan Jelle Korevaar de kunstenaar.
Stilstaan bij welke woorden hier 400 jaar geleden gesproken zijn. En steeds terugkeren.
Tot zover de woorden van Joost Veldman.
