DFC toont koelheid in de kou: penalty in blessuretijd beslist stadsderby tegen Wieldrecht
DORDRECHT - Ik heb eigenlijk niet zo veel met voetbal, maar omdat ik anderhalve week geleden een artikel schreef over de renovatie van het terrein van DFC, leek het me toch leuk om ook dit hoofdstuk op gepaste manier af te sluiten met een verslag van de ‘openingswedstrijd’. Vanwege mijn 'voetbalkennis' is het verslag wellicht wat kort door de bocht. Dankzij mijn oud-leerling Claudio Teneggi (voetballer Wieldrecht) wist ik in ieder geval wie de doelpuntenmakers waren.
De wedstrijd stond voor mij vooral in het teken van het uitproberen van mijn nieuwe camera bij een sportwedstrijd met veel beweging. Ik zal eerlijk zijn… het viel niet mee! Ik weet nu al dat er in mij voorlopig geen AD sportfotograaf Pim Ras schuilgaat.
Er is wel één overeenkomst: we maken beiden van ‘niets iets’! Pim met zijn foto’s, en ik probeer het met tekst ;).
Ferry
==========
De tekst gaat onder de foto's verder

De laatste loodjes moesten voor de stadsderby op 6 december tegen Wieldrecht worden afgerond. Het was zelfs nog even onzeker of de stadsderby DFC – Wieldrecht wel door zou gaan. De afgelopen week waren de lijnen dan wel gekalkt, maar of het ingezaaide gras het allemaal prima zou vinden, was toch een dingetje. In ieder geval kon ik met eigen ogen zien dat je echt niet meer bang hoefde te zijn om je enkels te verstuiken. De paden lagen er geweldig bij en de drainagetest hoefde ook niet uitgevoerd te worden, want de weergoden waren de mannen op het veld redelijk gunstig gezind. Het was wel bitter koud.
Er was overigens nog een ander puntje: het was de laatste wedstrijd voor de lange winterstop (tot februari). Omdat beide ploegen aan de staart van de ranglijst van de derde klasse H bungelen, is een overwinning vlak voor de winterstop toch net iets prettiger.
Voor zowel DFC-trainer Danny Slegers als Wieldrecht-trainer Romano Gilaard levert een gelijkspel niet veel op.
Kortom: het zou een wedstrijd worden in het kader van ‘erop of eronder!'
Veel bezoekers – het woord ‘supporters’ is tegenwoordig toch wat beladen – waren iets eerder aanwezig. Uiteraard omdat men, net als ik, benieuwd was naar de metamorfose van het terrein. Voor mij was het vooral ‘spannend’ of ik mijn oud-leerling Claudio Teneggi zou zien. Twee jaar geleden speelde hij nog voor DFC; tegenwoordig draagt hij het shirt van Wieldrecht en ‘Voor Sara’. Claudio was er wel, maar stond door een vervelende enkelblessure helaas naast het veld, met krukken.
De wedstrijd
De eerste helft kende weinig hoogtepunten. In de 33e minuut opende Renzo Hoogmoed de score namens DFC, maar zes minuten later bracht Alex Rekondie Wieldrecht weer langszij. Het spelbeeld bleef rommelig en kansen bleven schaars.
Na rust veranderde dat nauwelijks. Beide teams hielden elkaar in evenwicht en leken af te stevenen op een terecht gelijkspel. Toch kreeg de wedstrijd in de slotfase een verrassende wending.
In blessuretijd (91e minuut) wees de scheidsrechter naar de stip na een overtreding op een DFC-speler. Renzo Hoogmoed bleef koel en schoot voor de tweede keer vanmiddag, de 2–1 binnen.

Wieldrecht drong daarna nog fel aan en claimde diep in de extra tijd (96e minuut) zelfs een penalty, maar wegens 'iets' ging die niet door.
Er volgde voor DFC nog een spannende minuut, maar na het eindsignaal kwam dan toch de ontlading. Zou het vernieuwde veld het begin zijn van een opmars in de derde klasse?
In ieder geval gaan beide ploegen de winterstop in met de wetenschap dat er in de trainingskampen nog wel wat werk te doen is.
--------------
Foto’s: Ferry Visser
Opvallend: Tussen de dug-outs plaatste Wieldrecht een onbemande videocamera, die alle bewegingen van de bal volgde.
FOTOALBUM
In het fotoalbum vindt u nog meer foto’s. Klik op een foto om hem te vergroten. Via de pijlen links en rechts kunt u doorbladeren.
******
Bent u nieuwsgierig naar wat onze ‘Dordrecht.net’ columnisten Bert den Boer en Ferry Visser te vertellen hebben? Klik dan HIER .