Henk Mesman in Dordt Centraal: "Ook in Dordrecht waren kwetsbare mensen handelswaar"
DORDRECHT - Het stille straatje onder de Munt in Dordrecht werd het vondelingenstraatje genoemd. Hier werden kinderen regelmatig door een radeloze ongehuwde moeder achtergelaten. Ze werden een wees genoemd. De toekomst was niet rooskleurig en via een weeshuis werden de kinderen verhandeld.
Historisch schrijver Henk Mesman noemt dat vandaag in zijn rubriek in Dordt Centraal. Met een Dordts voorbeeld wijst hij op het onthullend boek van Menno Lanting over de schrijnende geschiedenis van uitbesteding. Kwetsbare mensen werden als handelswaar behandeld en volgens Mesman ging die praktijk niet aan Dordrecht voorbij.
Uitbuiting mensen van alle tijden
Het is volgens Mesman van alle tijden, want wat is het lot van minderjarige vluchtelingen, die nu naar Nederland komen. Zo vraagt hij zich in Dordt Centraal af. Henk Mesman concludeert ook: "Het uitbuiten van mensen is al zo oud als de mensheid zelf. In Nederland wordt daarop gecontroleerd, maar het systeem is niet waterdicht". Daarom heeft de amateur historicus zijn verhaal ook geschreven als oproep tot waakzaamheid.
Achterpagina van het door Henk Mesman aanbevolen boek dat hij door een Dordtse bril ook las:
Dordts weeshuis
Een citaat uit de rubriek van Henk Mesman in Dordt Centraal: "In Dordrecht werden weeskinderen opgevangen in twee instellingen, die in 1820 met elkaar fuseerden. Eén ervan was het Mariënborn Klooster dat in 1574 weeshuis werd. Dit pand was in 1572 verlaten omdat de stad overging van katholiek naar protestant. De financiële armslag van de weeshuizen in het algemeen was beperkt. Zij werden wel gesteund door particuliere weldoeners en door de plaatselijke overheid maar er waren voortdurend financiële tekorten. Door deze tekorten besteedde het weeshuis de kinderen soms uit, en vertrouwde de zorg toe aan pleeggezinnen. (Dus het woord bestedeling komt van het werkwoord uitbesteden.) De pleeggezinnen kregen, van het weeshuis, hier een vergoeding voor. Het gastgezin was erbij gebaat om jaarlijks zo veel mogelijk vergoeding te krijgen. Het weeshuis daarentegen wilde jaarlijks zo min mogelijk betalen voor het onderhoud van de bestedeling. Dit financiële getouwtrek van loven en bieden voltrok zich destijds over de hoofden van deze kinderen heen.", aldus Mesman.
* Amateur-historicus Henk Mesman die ook bekend is als stadsgids heeft een eigen lezerskring met zijn historische rubriek in Dordt Centraal. Woensdag 12 november duikt hij in de geschiedenis van weeskinderen ook als handelswaar. Die praktijk ging niet aan Dordrecht in het verleden voorbij
