Villa Tróst bij Essenhof is dicht, maar ontmoetingsplek met aandacht blijft aandacht waard
DORDRECHT - Hans Vermeulen vindt het heel jammer, dat de oude beheerderswoning van Essenhof - aan de zijde Dubbeldamseweg - geen plek meer is waar mensen troost bij koffie kunnen ervaren.
,,Vaak zie je dat er bij een begraafplaats toch een plek is waar mensen een kopje koffie of thee kunnen drinken en mensen kunnen ontmoeten. Villa Trost voldeed daar aan, maar deze activiteit is helaas gestopt. Ik was er met veel plezier vrijwilliger", aldus Hans.
Hij deelt een ervaring uit het verleden, die hem altijd bij is gebleven. Volgens Hans toont dit aan dat aandacht zo belangrijk is. ,,Dat geldt zeker voor mensen die met een verlieservaring verder door het leven moeten. Dan kan aandacht in enige mate helend werken".
* Hans Vermeulen: Pleidooi voor troost en aandacht bij begraafplaats zoals villa Trost is geweest....
Een ritueel met naambordjes
Het noemen van een naam heeft veel te zeggen. Dat wordt nog sterker als zo'n naam op een bordje wordt geschreven. Hans Vermeulen deelt een herinnering uit het verleden, die volgens hem actueel is gebleven.
,,Bij Villa Tröst werd op 4 mei 2021 een groot deel van de Dordtse vermoorde Joden thuisgebracht aan de hand van handgemaakte naambordjes. De plechtigheid was ingetogen en sfeervol. Voormalig stadsdichteres Marieke van Leeuwen vertelde het verhaal van 4 van hen. Nienke Troost zong “Over the Rainbow”.
Week later
De diepe betekenis drong een week later pas echt tot mij door toen ik in de tuin van Villa T een kop koffie dronk en een oude heer aan kwam,. Hij vroeg om een kop koffie en of ie nog even de naambordjes mocht zien. Mijn vader ligt erbij” , zei hij.
Nu ik dit opschrijf voel ik weer het enorme verdriet en verlies dat een mensenleven tekent. Dat ik als buitenstaander de emotie hiervan ervaar, zegt iets over de kracht en betekenis van dit ritueel.
Mag ik mijn vader nog even zien? Achter die ene zin gaat een volledige wereld schuil voor wie het wil zien. Het mooie vond ik dat deze man zijn verdriet draagt en gebogen door het leven gaat, maar niet gebroken is. Dat is voor mij troostrijk.
Hij vertelde nog verder.
Dat zijn vader tijdelijk in een politiebureau was ondergebracht, in afwachting van deportatie.
En dat zijn moeder hem en zijn zusje van 5 brood gaf om naar vader te brengen. Hij was toen zelf 6.
De laatste keer dat ze hun vader zagen, zei hij: “nemen jullie het brood maar, ik heb het niet meer nodig.
Dat was het laatste. En nu een naambordje, 75 jaar later. Hartverscheurend dit.
eerder nieuws over sluiting villa van RTV Dordrecht:
,,Villa TrösT zal binnenkort haar deuren sluiten. In juni zal Stichting TrösT Drechtsteden het huidige gebouw op begraafplaats Essenhof verlaten. “Er kwamen te weinig bezoekers om open te blijven”, aldus bestuurssecretaris Marianne Heemskerk. Het rouwcentrum opende in 2020. “Kort daarna konden we door corona weer voor lange periodes dicht, dat heeft wel impact gehad op de ontwikkeling van evenementen en het opzetten van de huiskamer”, vertelt Heemskerk.
Tekst van het naambordje dat zon betekenis had
