ZANGBUURT is echt een internationaal feestje

28 mei 2025 • 13:14 door Ferry Visser

DORDRECHT - Dinsdagmiddag woonde ik de tweede sessie van ‘Zangbuurt’ bij.  Bekende gezichten begroeten me in ‘De nieuwe Stoof’ in Crabbehof. "‘U was er toch ook afgelopen zaterdag?"
Cursusleidster Maia Steinberg ken ik ook, want deze enthousiaste Uruguayaanse ontmoette ik tijdens ‘Muziekrondje aan de Reeweg'. De juiste toon is gezet.

Zo’n acht personen hadden zich aangemeld, maar inmiddels is de groep uitgebreid.
Er wordt toch nog even begonnen met een voorstelrondje. Alle deelnemers hadden op verzoek van Maia hun eigen favoriete liedje doorgegeven. Een liedje waar zij een speciale herinnering aan hadden. Deze liedjes werden de leidraad voor Zangbuurt.
De ingebrachte liedjes staan inmiddels op stencil. Het is de bedoeling dat deze liedjes ingeoefend gaan worden voor de finale op 21 juni in Wielwijk. Natuurlijk dient er thuis ook geoefend te worden.

De deelnemers komen uit alle windstreken. (Turkije, Iran, Rusland, Egypte, Vlaanderen , Nederland, Peru, Uruguay, Suriname en Indonesië). Ze wonen in Dordrecht, Barendrecht, Breda en Rotterdam. Heel bijzonder!

Voordat het echte zangwerk gaat beginnen start Maia met een aantal ademhaling-en stemoefeningen.

De tekst gaat onder de foto verder

Het eerste liedje komt uit Kenia. Het is slechts één regel die steeds op een andere manier gezongen wordt. Maia is de voorzanger en de rest zingt haar na. Het liedje heet ‘Miminikama tuwewe’ en komt uit het Swahili en betekent ‘Ik ben zoals jij of Ik ben net als jij’. 
Het is echt een mooi samenzang met verschillende klanksoorten. Ik moest denken aan de Afrikaanse groep ‘Lady Black Smith Mambazo’ tijdens de Gracelandtour van Paul Simon. De lezers die het nummer ‘Homeless’ kennen, begrijpen meteen hoe ik de sfeer en de muziek aanvoelde. Heerlijk! (Maia gaf zelfs iemand een compliment, omdat hij zo mooi en spontaan de tweede stem zong. ;) )

De betekenis van het tweede nummer ‘Bir baskadir benim memleketim’, Mijn land is anders (speciaal) voor mij, wordt uitgelegd door Berran, geboren in Turkije. Zij legt eerst uit dat de geschreven tekst precies zo wordt uitgesproken. Kijk, dat is pas makkelijk! Hoe anders is dit bijvoorbeeld in mijn 'geliefde' Engelse taal, waar je het woord 'word' als 'weuhrd' uitspreekt.
Er zijn echter toch een paar uitzonderingen en die worden doorgenomen en boven de tekst geschreven.
Regel voor regel zong Berran voor en de rest zong haar na. Ik vond het knap dat Maia ook dit liedje instrumentaal kon begeleiden. Maar er viel me nog iets op. Wat had Berran een prachtige stem!

Het was ook opvallend dat iedereen vrijwel meteen kon meezingen. De melodie was best moeilijk, maar het refrein ging erin als koek.

Telefoon brengt uitkomst
Zo'n internationaal gezelschap is zo grappig! Maia spreekt wat Nederlands, maar dan op de manier zoals ik Engels tracht te spreken. Zeg maar 'Steenkolen Nederlands'  en dat is nu net wat je nodig hebt in dit gezelschap, want iedereen begrijpt je. 
Voor sommigen is het af en toe toch nodig om de telefoon te gebruiken. Daarmee worden de onduidelijkheden, duidelijk gemaakt. Maia spreekt dan in haar eigen taal (Spaans) in en laat 'de meneer of mevrouw in dat kastje' vertalen in de gewenste taal. Dit tot tevredenheid van de cursist.

Het derde nummer ‘Alla presi’, Alles is goed ,komt uit de keuken van Suriname. Het is frappant hoe snel de deelnemers de melodie van Rita overnemen. Op een gegeven moment swingt het! En zeker als Maia er zelf ook een muzikale draai aangeeft. Iedereen geniet!

Vanuit het niets kwam er ineens een spontane dienstmededeling: “Na het zingen is er ‘hiernaast’ soep.” Voordat de mededeling was doorgedrongen gingen we weer verder.

Het laatste liedje komt uit Ierland en was ‘binnengebracht’ door Matthijs. Het nummer ‘Roses’ is van de band 'The Cranberries' en gaat over de moeilijkheid van een afscheid nemen van een geliefde. Matthijs vertelt erbij dat het een heftig nummer is, omdat de zangeres Dolores O'Riordan het liedje eigenlijk over haar eigen vervroegd afscheid had geschreven( 2018).
Eerst wordt de uitspraak doorgenomen. Daarna zingt Mathijs het nummer, met Maia op gitaar. Vervolgens wordt het nummer wederom regel voor regel nagezongen.
Omdat het een heftig, mooi, maar ook moeilijk nummer is, werd afgesproken dat iedereen het nummer binnenkort via de appgroep kon beluisteren en oefenen.

Volgende week worden de overige liedjes ingeoefend. Dan komen het Egyptische, het Nederlandse (o nee, het Rotterdamse), het Indonesische, het Uruguayaanse en het Peruaanse liedjes aan bod.

Na anderhalf uur zingen, werden de kelen gesmeerd met linzensoep en kon iedereen in de stromende regen weer naar huis. Toen ik verzopen thuiskwam en dit stukje ging schrijven bedacht ik me dat ik toch wat ‘landenliedjes’ miste. Er wonen in onze stad veel meer nationaliteiten! 
Enfin, nog drie sessies te gaan en daarna op 21 juni de finale tijdens het wijkfeest in Wielwijk.

---------------
Fotoalbum​​​​​
Tip: Klik op alle foto’s om te vergroten! Via de pijltjes links en rechts kunt u terug of verder bladeren.

Foto en bewerkingen: Ferry Visser

***********

Bent u ook nieuwsgierig naar de schrijfsels van onze columnisten? Klik dan HIER