,,Onze identiteit en geloof krijgen pas betekenis wanneer ze bijdragen aan het beschermen van het leven van ánderen."
DORDRECHT - De traditionele bijeenkomst voor de dodenherdenking op het Sumatraplein had een interreligieus karakter. Het Platform Dordtse kerken had ditmaal iman Ali Turk gevraagd om een toespraak te houden in de Kruiskerk. Daarnaast was er aandacht voor vrouwen in het verzet waaraan het museum 40-45 aandacht besteedt.
Imam Ali Turk van de Ayasofya Moskee Dordrecht zei onder meer:
Geloof, cultuur, opvoeding: het vormt ons, maar mag nooit een reden zijn om anderen uit te sluiten.
Geen enkele overtuiging geeft iemand het recht om een ander het leven te ontzeggen.
Onze identiteit en ons geloof krijgen pas betekenis wanneer ze bijdragen aan het beschermen van het leven van ánderen.
Echte spiritualiteit brengt rust, moed en verbondenheid.
Volledige toespraak imam Ali Turk – 4 mei Dodenherdenking
Geachte aanwezigen,
Vanavond zijn wij hier samen om stil te staan bij hen die hun leven verloren in oorlog en geweld. We herdenken de miljoenen mensen die zijn omgekomen tijdens de Tweede Wereldoorlog en in latere conflicten – burgers en militairen, verzetsstrijders, mensen die werden vervolgd om wie ze waren.
We noemen hun namen niet allemaal, maar we dragen hen in ons hart.
Terwijl wij in Europa al tachtig jaar in vrede leven, weten we hoe kostbaar en kwetsbaar die vrede is.
Zij vraagt om herinnering, om waakzaamheid – en om menselijkheid.
Het leven is het meest waardevolle wat we hebben.
Alles wat het leven beschermt, is kostbaar.
Wie zich inzet voor het welzijn van een ander bevestigt de kern van ons mens-zijn.
Toch leert de geschiedenis dat wij mensen elkaar ook pijn kunnen doen. Uit angst, uit haat, uit het verlangen naar macht.
Dan raken we het besef kwijt dat ieder mens waardevol is.
In mijn geloofstraditie, de islam, vinden we een duidelijke oproep tot vrede.
In de Koran staat:
"O jullie die geloven, treed allen binnen in de vrede, en volg niet de voetstappen van Satan, want hij is jullie openlijke vijand."
Voor mij is dat een les in verantwoordelijkheid. Een herinnering om telkens opnieuw te kiezen voor het goede.
We zijn allemaal verschillend – in kleur, in afkomst, in geloof.
Maar juist die verschillen maken ons tot wie we zijn.
Geloof, cultuur, opvoeding: het vormt ons, maar mag nooit een reden zijn om anderen uit te sluiten.
Geen enkele overtuiging geeft iemand het recht om een ander het leven te ontzeggen.
Onze identiteit en ons geloof krijgen pas betekenis wanneer ze bijdragen aan het beschermen van het leven van ánderen.
Echte spiritualiteit brengt rust, moed en verbondenheid.
Iedere gedachte die andermans bestaan ontkent of wil uitwissen, is onmenselijk.
Vrijheid – om te denken, te geloven en te leven – is een kostbaar goed dat we samen moeten bewaken.
We hebben geleerd van het verleden.
Tachtig jaar vrede is geen vanzelfsprekendheid.
Het is het resultaat van moed, van dialoog, van keuzes maken – ook in moeilijke tijden.
Laten we daarom vandaag opnieuw kiezen voor de vrede. Niet alleen als herinnering, maar als opdracht.
Laten we leven om lief te hebben, en liefhebben om te leven.
Zoals de dichter Yunus Emre zei:
"Heb lief wie geschapen is, omwille van de Schepper."
Iedere mens is het waard om bemind te worden.
In de geest van hen die we vandaag herdenken,
en met het oog op de wereld van morgen,
wens ik u allen – en de hele mensheid – vrede, liefde, gezondheid en rust toe.
En aan wie denkt te profiteren van oorlog of verdeeldheid, wil ik tot slot zeggen:
Laat ons leven.
