Het is altijd wat
Vakantie bestaat voor mij nog altijd uit iets ondernemen. Ook al hoef ik in het zweet des aanschijns mijn brood niet meer te verdienen, louter op mijn luie gat zitten - al hou ik nog zo van lezen - is aan mij niet besteed. Gelukkig toeval is dat mijn geliefde er net zo over denkt. De paden op, de lanen in past beter. De noodzaak om vanwege werk rekening te houden met de periode om erop uit te gaan is niet meer van toepasing. Zo schuift mijn jaarlijkse vakantie van de zomer naar de winter en wordt deze keer Madeira verkend, het bloemen- en wandeleiland. Nu heb je vakantiegangers die zich vooraf inlezen, weten welke plaatsen ze gaan bezoeken, welke wandelingen ze gaan maken, wat de niet te missen hot spots zijn. Een dergelijke voorbereiding heeft talloze voordelen. Op de een of andere manier lukt dat ons niet. Ja, we regelen een paar overnachtingen bij aanvang en ja, we kopen een boekje over het eiland dat vooraf uitnodigend op tafel ligt en ja, natuurlijk bladeren we het eens door.
Grondige voorbereiding, wat sommigen voorpret noemen, al jaren komt het er niet van en gaat het zoals het gaat. Misschien komt het door mijn moeder. Ze was met mede bejaarden (nu noemen we dat senioren) uitgenodigd voor een busrit vanuit haar woonplaats Nieuw-Lekkerland om aanwezig te zijn bij de opening van een rotonde die je als automobilist de keus gaf om richting Oud-Alblas, Papendrecht/Dordrecht of Noordeloos te rijden. Hoe de opening is verlopen weet ik niet. Waarschijnlijk sprak een plaatselijke hotemetoot de genodigden toe en wie weet was er op de middenstip catering, waarna ieder zijns weegs ging. Mijn moeders bus vertrok na afloop toeterend richting Oud-Alblas.
Mocht deze rotonde met een in reclametaal verpakt aanstekelijk verhaal in talloze reisgidsen over niet te missen highlights van de Alblasserwaard verschijnen, dan was er nu een parkeerplaats met een drukbezochte uitspanning en een souvenirwinkel. Ongetwijfeld worden daar replica’s verkocht van een nationaal symbool, een iconisch standbeeld van een frikandel. Deze populaire snack is immers In een pand aan de Voorstraat in Dordrecht in 1954 bedacht door een slagersknecht die ontdekte dat je meer kunt doen met gehakt dan er een bal van rollen.
De moraal van dit verhaal: het gaat toch altijd anders. Er is altijd wel wat. Wat is er leuker dan je te laten verrassen en onderweg keuzes te maken over de bestemming met in het achterhoofd de uitspraak van de onvolprezen columnist Martin Bril: Je mist meer dan je meemaakt, helemaal niet erg.
