Van verbazing naar creativiteit
Hoewel mijn volgende – zeer persoonlijke – column al klaar is, moest de inspiratie voor deze nog geboren worden. Gelukkig sprong het AD Drechtsteden bij. Sterker nog: twee artikelen zorgden ervoor dat ik mij weer eens ouderwets liet verbazen. Dat blijft een fijne hobby, zeker als anderen het voorwerk doen en ik alleen - op mijn manier - nog hoef in te koppen.
Het koude weekend was ideaal om te schrijven. De column bestaat uit twee onderwerpen die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben: het inmiddels, al tien jaar leegstaande V&D-pand en de spelregels voor de gemeenteraadsverkiezingen op 18 maart.
Ik was best snel klaar, maar twijfelde toch of mijn fantasie niet te veel de overhand had.
Mijn hulplijn, mentor Kees Thies, stelde me gerust: 'behalve dat het korter mocht, was er niets mis mee'.
En passant meldde hij dat hij zaterdag ook een duit in het V&D-zakje doet.
Geen enkel punt, want Kees zit vast aan aantal woorden voor zijn column en ‘kopt’ dus anders in.
Hopelijk zorgen beide columns deze week voor hoofdschuddend leesplezier.
Het AD vroeg online ('Praat mee') om een reactie van de lezers. Ik lever graag en het werden er zelfs twee! Dat was blijkbaar net één te veel, want mijn eerste spontane suggestie werd niet geplaatst. Kennelijk was het idee om van het pand een Vleermuizenmuseum te maken - eventueel gecombineerd met een ‘Daklozen-of opvangcentrum’ - niet serieus genoeg. (Het opvangcentrum ‘Crown Point’ zal toch ooit plaats moeten maken voor nieuwbouw.) Mocht sportwinkelketen ‘Decathlon’ - die in 2018 al interesse voor het pand toonde - terugkomen op hun eerder besluit om naar onze stad te komen, dan kan de letter ‘D’ – net als de ‘V’ – gewoon blijven zitten. Zo blijft V&D toch bewaard als Dordts cultureel erfgoed.
Ik vermoed overigens dat de inmiddels beruchte Dordtse Welstandscommissie sneller een vleermuizenkolonie goedkeurt dan de e.v.t. gewenste zonnepanelen op het dak van het pand.
Mijn tweede reactie was blijkbaar braver en haalde wel de site: een foodhall op de begane grond, met miniwinkeltjes van 3 bij 4 meter, die gerechten uit de hele wereld verkopen. Op de Scheveningse boulevard is zo’n concept een enorme trekpleister. Ik zie zelfs mogelijkheden voor twee foodhalls, aan het Scheffersplein en de Statenplaats, beide met terras. Ik verklap graag dat de kans zeer klein is dat er vleermuizen op het menu zullen staan. (Al zijn fruitvleermuizen op Curaçao een traditioneel gerecht.)
Overigens blijft de vleermuis wel knagen. In september kwam hier in Stadspolders een bericht van de overheid:
De Omgevingsdienst Haaglanden maakt bekend dat een omgevingsvergunning is verleend voor het verstoren en beschadigen van voortplantings- en rustplaatsen van de gewone en ruige dwergvleermuis in verband met onderhouds- en renovatiewerkzaamheden.
Blijkbaar mag het soms wel, zolang het maar officieel en soms ingewikkeld genoeg wordt opgeschreven.
Museumpotentie
Voor een serieus vleermuizenmuseum heb je uiteraard meer nodig dan de twee genoemde Dordtse exemplaren, maar het idee bleek verrassend realistisch. Wereldwijd bestaan er zo’n 1.400 vleermuissoorten, in Nederland alleen al 19. Keuze genoeg voor wisselende tentoonstellingen.
Er was in de reactierubriek te weinig ruimte om verder uit te wijden en daarom hier het vervolg:
Om de ‘jeugd, oudere jongeren en jongere ouderen’ – vooral in het weekend – in onze stad te houden, zie ik op de bovenverdiepingen een grote discotheek met meerdere zalen (zoals vroeger Amigo’s aan de Sportboulevard) ook wel zitten. Er waren maandelijks thema-avonden als bijvoorbeeld: ‘De jaren 60’ , 'House' en 'Techno' en waren destijds een ook groot succes voor de ouderen die zich nog jong voelden – ik kan het weten, want toen was ik dat ook al 😉.
Met goede isolatie, brandtrappen, vluchtroutes en een onbrandbaar plafond is dit prima te realiseren.
Na het dansen krijgen discogangers honger (ook dat weet ik nog): hoe leuk is dan een foodhall! Een eventuele dependance van Holland Casino zou ook voor extra reuring kunnen zorgen en misschien is bij nader inzien een kleine politiepost toch ook wel een goed idee.
Genoeg nu over het V&D-pand. Waarschijnlijk kijken we hier over tien jaar opnieuw op terug. Mijn voorspelling: de e.v.t. foodhall wordt dan gerund door robotten.
GEMEENTERAADSVERKIEZINGEN
Dan de verkiezingscampagne. Ook daar gelden spelregels. Dordrecht telt 220 displays, waarvan elke partij er maximaal 25 mag gebruiken. Met 16 partijen vraagt dat om wiskundige creativiteit of een sterk ontwikkeld gevoel voor schaarste.
Er mag worden gevochten om de vrije plakplaatsen en om spandoeken boven vier zorgvuldig geselecteerde tunnels. Flyeren mag, zolang de folder netjes in de hand van een kiezer belandt en niet de openbare ruimte vervuilt. Plakken op lantaarnpalen en bomen is verboden, net als politiek getinte sandwichborden en verkiezingsborden op braakliggende terreinen.
Creativiteit
Wie op wil vallen, moet creatief zijn. Die creativiteit vond ik in een artikel over ‘Utregh’, waar bepaalde ‘boodschappen’ via een ‘luchtfiets’ worden getoond. Het gemeentebestuur van de stad wil er inmiddels vanaf vanwege het milieu.
Maar stel u voor: ‘Dordtse politieke partijen die met een luchtfiets boven de stad hun boodschap verspreiden’.
Of het goed is voor Dordrecht weet ik niet, er zit natuurlijk een luchtje aan, maar in de spelregels staat niets vermeld over het verspreiden van een extra ‘luchtje’.
Vier jaar geleden liepen er bij ‘Beter Voor Dordt’ een paar slimmeriken rond. Ze haalden nét iets te veel posters tevoorschijn en werden door de overige partijen teruggefloten.
Om herhaling te voorkomen en iedereen evenveel ‘kans’ te geven, geef ik hierbij gratis ‘een maas in het net’ weg.
Ik ben benieuwd wie over twee maanden de meeste sponsors heeft gevonden.
Mijn banner ligt overigens al klaar.
******
Bent u nieuwsgierig naar wat onze ‘Dordrecht.net’ columnisten nog meer te vertellen hebben? Klik dan HIER .
