Respect
Tegen de gewoonte in begint deze column met een inleiding. In een column horen eigenlijk ook geen foto's, maar net als de inleiding ..... het is echt nodig anders gelooft u mij misschien niet! Er moet een bewijs geleverd worden!
Maar eerst even een ander dingetje en best heet van de naald: 'Onze' Jaap Bouman, de man van de 'DORDT EIGEN AARDIG' in AD Drechtsteden, neemt vandaag letterlijk en figuurlijk met een onverwachte KNAL afscheid. Omdat ik beslist niet de enige grote fan van zijn rubriek ben, wil ik hem in ieder geval bedanken voor al die leuke Dordtse wetenswaardigheden. Jaap, mocht je nog niet in het bezit zijn van de Johan de Witt-speld dan wens ik je die zo snel mogelijk toe!
Stom toeval dat ik uitgerekend vandaag ook de Dordtse geschiedenis induik. Het zei zo!
========
Het thema heb ik te danken aan de directeur van Dordrecht Marketing & Partners, Dave Geensen. Met hem had ik een Praatjesmaker en één van mijn vragen kreeg een verrassend antwoord.
‘Welke persoon zou u graag willen ontmoeten en wat gaat u dan zeggen of vragen?’‘Ik ben benieuwd hoe de gebroeders De Witt naar het Dordrecht van vandaag zouden kijken. Maar dat gesprek zit er helaas niet in.’
Daves antwoord vond ik zo leuk dat ik zelf ook terugging in de tijd. Geschiedenis was vroeger mijn lievelingsvak. Ik genoot van de oude Isings-schoolplaten en de verhalen die erbij hoorden. Het lag natuurlijk ook aan wie er vertelde — en ik had blijkbaar geluk.
De tekst gaan onder de foto's verder
Dave wilde met beide broers De Witt in conclaaf. Dat dit niet doorging, was eigenlijk best jammer. Maar ik ben een doorzetter en ging wél met de ‘mannen’ in gesprek. Niet over politieke zaken, maar over hun dagelijks leven op de Visbrug.
Johan vertelde dat hij als raadpensionaris van Holland — een belangrijk staatsman in de 17e eeuw — in 1625 werd geboren in de Grotekerksbuurt, op nummer 21. Dat hij uitgroeide tot één van de belangrijkste politici van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Minder leuk was de manier waarop hij in Den Haag samen met zijn broer gruwelijk om het leven kwam in 1672. Gadver! Maar hij was wél blij verrast toen er op 20 augustus 1918 een standbeeld van hen beiden op de Visbrug werd onthuld.
Ook vond hij het geweldig dat initiatiefnemer Ben Corino tegenwoordig ieder jaar op 20 augustus een Dordtse herdenking organiseert. Toch zat Johan iets dwars. Toen ik hem aanhoorde, snapte ik hem meteen en beloofde hem om er iets aan te doen — of in elk geval een poging te ondernemen.
Begin december ging ik naar een Sinterklaas-voorleesontmoeting voor volwassenen in de stadsbibliotheek. Ik zette mijn fiets in de stalling en eenmaal op de Visbrug geloofde ik mijn eigen ogen niet. Pal voor het standbeeld stond een dikke rij geparkeerde fietsen en andere tweewielers. Mijn eerste reactie was: “Wat respectloos!” Meteen dacht ik aan mijn 'gesprek' met Johan. Dàt zat de twee broers dus dwars! Je zou er al meer dan honderd jaar tegenaan moeten kijken!
Ik maakte ter plekke de onderstaande foto.
’s Avonds dook ik het Regionaal Archief Dordrecht in en ging terug naar 1918, het jaar waarin het standbeeld werd onthuld. Wat een mensenmassa!
Ik vergeleek die historische foto met mijn eigen opname uit 2025. Andere tijden, andere omstandigheden, maar één ding werd me duidelijk: geen fietsen bij het beeld, wel belangstellende mensen.
Op 20 augustus jongstleden hielden op dezelfde plek (onder andere burgemeester Nanning Mol en initiatiefnemer Ben Corino) een toespraak. Daar waar normaal de tweewielers staan, was nu een hekwerk geplaatst voor de gepaste afstand. Iedereen kon het beeld van alle kanten zien. Dít beeld wilden Johan en Cornelis De Witt terug. Afstand, overzicht en respect!
Weg met die fietsen! Er zijn in onze stad voldoende gratis bewaakte fietsenstallingen!
Uit betrouwbare bron vernam ik dat veel bibliotheekgebruikers voor hun gemak het uitzicht van de gebroeders De Witt blokkeren. Volgend jaar verhuist de bibliotheek naar het Dordthuis. Wellicht is dat het juiste moment om de broers eindelijk wat meer ruimte, overzicht en respect te geven.
Mijn voorstel: bevestig een zware, mooie zwarte ketting aan de brug richting de grote houten bank. Vanaf daar een rij ‘Amsterdammertjes’ met dezelfde ketting richting de bibliotheek. Net voor de Groenmarkt eenzelfde afzetting naar de hoek Visstraat/Groenmarkt. En plaats meteen een eenrichtingsverkeersbord, zodat de Visbrug niet langer vanaf de Groenmarkt bereikbaar is.
Gisteravond bezocht ik 'Dwaalspoor". Met veel plezier zag ik dat er nu wel voor een eerbiedig afstand was gezorgd met de door mij zo gewenste paaltjes met kettingen. Ik zou zeggen: "Meteen ingraven!"
Natuurlijk is de goedkoopste oplossing een parkeerverbod voor alle weggebruikers, mits er meteen wordt gehandhaafd. Maar eerlijk gezegd ga ik liever voor die mooie paaltjes met kettingen. Die zag je vroeger ook bij statige huizen in de binnenstad. Waarom dan niet bij de twee belangrijkste Dordtenaren uit onze geschiedenis?
Voordeel: hulpdiensten en belanghebbenden — waaronder de horeca — kunnen de Visbrug blijven gebruiken, terwijl de gebroeders De Witt eindelijk het uitzicht krijgen dat ze verdienen.
Bonus: toeristen kunnen het standbeeld op gepaste afstand bewonderen, zonder last te hebben van tweewielers.
TOON RESPECT: "Laat de Visbrug weer een plek zijn voor geschiedenis, niet voor tweewielers!"
******
Foto's: Ferry Visser en Ben Corino
Fotobewerking: Ferry Visser
Met dank aan: 'Ik liet Ben Corino mijn column lezen, want ik zat met de titel en slogan in mijn maag. Ben had geen pilletje nodig.'
Slogan op de kopfoto: Ben Corino
*************************************
Bent u nieuwsgierig naar wat onze ‘Dordrecht.net’ columnisten nog meer te vertellen hebben? Klik dan HIER .
