DORDRECHT - Hans van Rossum volgt op maandag 4 oktober Frans van der Walle op als voorzitter van de afdeling Dordrecht van het Nederlands Israëlgenootschap. De afdeling Dordrecht omvat de gehele Drechtstreek en wil graag groeien tot honderd leden.
Van Rossum is een actieve en bekende Dordtenaar die al meermalen geschiedenis heeft geschreven.
Hans van Rossum en zijn dochter werden samen op één dag drs. in de kunstgeschiedenis aan de universiteit van Leiden. Dat was zeldzaam uniek moment. Ook de landelijke vereniging van kunstgeschiedenis heeft daarom aandacht voor Hans van Rossum, die in Dordrecht op veel terreinen actief is.
De kerk kent zijn inzet, het genootschap Nederland Israel en nog meer mensen hebben zijn bestuurskracht ervaren. De ondernemer was ook het gezicht van zijn eigen zaak HAVARO tot 2000. Een bijzondere verhaal over een bijzondere specialist kunstgeschiedenis in Dordrecht. Hij stond bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen ook op de kandidatenlijst bij Beter voor Dordt (BVD).
Hans van Rossum zegt zelf:
Een wellicht wat ongebruikelijke volgorde binnen een mensenleven. Ik heb de voltijd opleiding Kunstgeschiedenis namelijk pas gevolgd op het moment nadat ik mijn bedrijf verkocht had in 2000. Heel erg lang geleden (jaren zestig van vorige eeuw) heb ik de HBS in Rotterdam bezocht, maar ben er na vier jaar afgegaan. Vervolgens heb ik een bedrijf opgericht en ben zelfstandig ondernemer geworden en gebleven tot 2000 toen ik het bedrijf - na 32 jaar - heb verkocht.
Naar Leiden gekomen
In 2004 naar de Universiteit Leiden gegaan om de opleiding Kunstgeschiedenis te volgen. Ik ging daarbij mijn jongste dochter achterna die een jaar eerder in Leiden aan deze opleiding was begonnen. Zij ontving in 2007 haar Masterbul en ik op dat moment mijn Bachelorbul. Grappig, want dat was nog niet eerder voorgekomen gedurende het honderdjarig bestaan van de opleiding Kunstgeschiedenis in Leiden: vader en dochter allebei een bul op een en dezelfde dag. In 2008 mocht ik dan ook de Masterbul in ontvangst nemen van prof. dr. Titus M. Eliëns.
Specialisatie
Ik heb, binnen het brede terrein van de Kunstgeschiedenis, waarschijnlijk ook een enigszins afwijkende interesse en dus ook specialisatie ten opzichte van mijn collegae. Deze interesse betreft het ''Romeinse glas'' (1e - 5e eeuw AD). Mijn afstudeerscriptie had dan ook als titel: Romeinse Glasvormen en hun Nachleben, creatie, imitatie en fascificatie. Ik heb daarbij onderzocht of en in welke mate moderne glaskunstenaars uit de 19e en 20e eeuw bij hun werk werden beinvloed door de antieke Romeinse glasvormen. Deze kwamen vooral gedurende de periode van het Historisme sterk in de belangstelling, want juist gedurende de 19e eeuw werden in Pompei en Herculaneum, maar ook bij grote opgravingsprojekten in Mainz en Keulen vele Romeinse glazen uit de bodem naar boven gehaald. Deze Romeinse glasvormen werden vervolgens, en op grote schaal, door onder andere Oskar Rauter en Ludwig Felmer geimiteerd. Deze veelal letterlijke kopieën werden in die periode zondermeer als kunstvoorwerpen beschouwd, omdat het veelal om nieuwe of vernieuwende vormen ging en daarbij was ook de gebruikte techniek van de Romeinse glasblazer tot dat moment vaak onbekend. Voor het onderzoek bij mijn scriptie heb ik mij, naast een onderzoek naar de 19e-eeuwse Glashütten, verdiept in het werk van glaskunstenaars als Tiffany, Carder, Lebeau, Verboeket, Bar-Tal en Seguso. Ik kan u zeggen dat dit verrassende resultaten heeft opgeleverd.
Werkzaamheden
De opdracht gedurende mijn stageperiode in het Allard Pierson Museum te Amsterdam (voorjaar 2008) bestond uit de herinrichting van de antieke glas afdeling van dit archeologische museum. Ik heb daartoe een nieuwe chronologische volgorde aangebracht en daarbij tevens de vele tekstbordjes met informatie gecontroleerd en veelal herschreven.
Ik geef incidenteel voor geïnteresseerden lezingen. Deze hebben veelal betrekking op het Romeinse Glas, maar evengoed is het mogelijk dat een kunstenaar als Rafael het onderwerp is van de lezing. Mijn interesse is breder dan uitsluitend de toegepaste kunst. Ik heb, om als voorbeeld te geven, ook onderzoek verricht naar de stilistische innovaties zoals Rafael deze heeft toegepast in de twee Chigi grafkapellen welke zich bevinden in de Santa Maria del Popolo en de Santa Maria della Pace, beide te Rome.
Ik schrijf graag en veel en van tijd tot tijd krijg ik het verzoek een artikel aan te leveren voor een tijdschrift of anderszins. Meestal gaat het dan over de diverse aspecten van het Romeinse glas. Zo schrijf ik voor een jubileum uitgave van een glastijdschrift, gewijd aan het 400 jarig bestaan van Amerika, een artikel over de 'Ancient Glass Collection of the Metropolitan Museum of Art in New York.' Dit museum heeft een indrukwekkende en, wetenschappelijk gezien, zeer belangrijke collectie aan Romeins glas welke echter nog niet beschreven of gecatalogiseerd is. Aan de hand van foto's belicht ik een zestigtal Romeinse glazen. Ik dateer deze in diachronisch perspectief, geef een indicatie van het gebied van herkomst en beschrijf de voorwerpen op een deskundige, maar ook lezers-vriendelijke wijze. Niet elke lezer is immers bekend met het vakjargon. Voor het juni nummer van 2010 is een artikel over zogeheten aryballoi in voorbereiding. Met een aryballos wordt een olieflesje bedoeld dat gebruikt werd in de zogeheten thermen, de Romeinse badhuizen gedurende de 1e - de 4e eeuw. Ik doe veel aan eigen onderzoek want er bestaan nog heel veel vragen met betrekking tot het product van de Romeinse glasblazer. Het verveelt om die reden ook nooit.
Nederland kent slechts weinig specialisten op het gebied van Romeins glas en dat maakt het onderzoeksterrein uiteraard extra interessant. Ons land is in bezit van een aantal fraaie collecties aan Romeins glas. Het Valkhof Museum in Nijmegen (het Romeinse Ulpia Noviomagus Batavorum) kent een indrukwekkende collectie van vondsten uit Nijmegen en omgeving. Het Bonnefanten museum in Maastricht was in het bezit van een collectie aan glas, opgegraven in Limburg, maar deze bevindt zich momenteel in het archief of het depot van de Gemeente Maastricht. Het Noord-Brabants museum heeft prachtig Romeins glas dat afkomstig is uit de grafvelden rondom Esch (NBr). Last but not least: het RMO in Leiden is uiteraard in het bezit van een grote collectie aan Romeins Glas, voornamelijk afkomstig uit de Nederlandse bodem. Helaas is deze collectie doorgaans slechts beperkt tentoongesteld.
Drs. Hans van Rossum, email: hrossum@gmail.com
Deel dit artikel via je:
