Alles over Dordrecht...

Column

Home sweet home (dinsdag 23 augustus 2011)

Tijdens het schrijven van dit gedachtespinsel regent het, alweer. Het typeert deze herfstachtige zomer. Weersvoorspellers en economen zijn eigenlijk vergelijkbare beroepsgroepen. Vraag 10 economen hoe laat het is, en je krijgt verschillende antwoorden. Vraag diezelfde economen hoe het verder moet met de euro en … En ach, het weer buiten is veelal beter dan binnen. Ervaren fietsers weten dat; de binnenzitter ziet donkere wolken en hoort regengekletter, de fietser snelt buiten in aangename temperaturen tussen de buien door. Zo fietste ik deze zomer samen met mijn lief voor de buien uit van Dordt naar Berlijn. Bij Potsdam fietsen we verkeerd, gelukkig merken we dat voordat we ons opmaken een steile helling te beklimmen. Een les van eerder tijdens deze fietsvakantie: bij twijfel niet klimmen. Het is uiterst frustrerend om na een dergelijke inspanning erachter te komen, dat je verkeerd zit. De jonge vrouw aan wie ik de weg vraag richting de Wannsee en verder naar het einddoel Berlijn, kijkt mij aan alsof ik enigszins wahnsinnig ben. Sind Sie verrückt?, hangt als een stripwolk boven haar hoofd. ‘Naar Berlijn is het zeker nog zo’n 35 kilometer, dat is echt een heel eind.’ Het klinkt bijna bestraffend. ‘Of wij dat wel weten?’ Haar dringende advies is om met fiets en al de S-Bahn te nemen. Als je er op dat moment gepakt en gezakt ruim 1.100 kilometers op hebt zitten, is dat een boeiend advies.

Het leuke van weggaan is thuiskomen. Na wereldstad Berlijn kijk je toch weer eens met andere ogen naar je eigen stad. Wat mij bevalt en willekeurig en absoluut onvolledig te binnenschiet zijn dat boeiende kunstrondje in die mooie historische binnenstad; de tuin en het terras van Villa Augustus, het herrezen Bellevue, (de tuin van) het museum. Bij elke wandeling in de eeuwenoude binnenstad zie je iets nieuws. En als je ervan houdt, bevalt vooral de kleinschaligheid van Dordrecht. Gelukkig hebben we ook nog een buitengebied. Het mooiste uitzicht van Dordrecht kom je tegen als je over de Zuidendijk vanaf de Kop van ’t Land richting het natuurpad, grenzend aan de Zuidhaven, loopt. Al lopend krijg je een weids tafereel voorgeschoteld. Op de voorgrond graast een tiental paarden op een grote strook land die regelmatig onder water loopt, al naar gelang de weersomstandigheden. Allerlei vogels foerageren er, vooral ganzen. Daarachter ligt de Nieuwe Merwede. Horizonvervuiling ontbreekt. Het is een eeuwenoud uitzicht, waardoor je even stilstaat in de tijd. Dat stilstaan heeft een ongrijpbare ontroering in zich. En voor fietsers is de prachtige Alblasserwaard prima bereikbaar.

Natuurlijk kent deze stad ook zijn minpunten: geen studenten, die levendigheid en allerlei initiatieven met zich meebrengen. Een stad met 120.000 inwoners waar je nu in filmhuis Cinode uit één film - en bij de komende verbouwing uit geen film - kunt kiezen, tja: culturele armoede. Wat echter vooral opvalt, is het winkelbestand met veel leegstand. Niet alleen een Dordts probleem, vergelijkbare steden kampen met hetzelfde probleem, maar toch. Na het stadsdebat met als thema ‘een levendige binnenstad’ las ik dat het college in een besloten overleg heeft gebrainstormd over mogelijke oplossingen. Ben benieuwd wat daar uitkomt.


Andere columns

.Hier vind je de column van Bert den Boer. Wil je reageren op een van de artikelen? Stuur hem dan een bericht op info@bbdb.nl.

Over de columnist:
Bert den Boer, socioloog, is zelfstandig adviseur, trainer, coach en dagvoorzitter, zie zijn website: www.bbdb.info U kunt zijn onlangs verschenen boek 'Jij ook altijd!' voor 12,95 (exclusief 2,65 portokosten) rechtsreeks bestellen via info@bbdb.info