Alles over Dordrecht...

Column

Taboe (dinsdag 3 november 2009)

Over welk taboe wil je het vooral niet hebben? Een vraag die je meteen op het puntje van je stoel zet. Een verrassende vraag, een kindvraag bijna, want zij stellen het meest onbevangen vragen. Zij staan nog verwonderd in het leven omdat veel van wat zij meemaken helemaal nieuw is. Is het niet de kunst om zo in het leven te blijven staan? Wat voor soort vragen zijn er zoal. Ja, ja gesloten, open, en samenvattend en…We zitten nu even niet in het cursuslokaal. Wat te denken van intieme, prikkelende, onbehoorlijke, uitdagende, stompzinnige, overdreven of timide vragen.

Over de laatste categorie een waargebeurd verhaal. Een pas aangestelde leidinggevende krijgt zijn oudste werknemer op bezoek. De man vertelt dat hij de opdracht had gekregen om één keer per week op een vaste plek in het gebouw de temperatuur op te nemen. Hij heeft de temperatuurstaat van 34 jaar trouwe metingen bij zich. Zijn vraag is wie het na zijn pensioen overneemt. Iemand was ooit vergeten hem de einddatum van dit experiment door te geven. Hij had er zelf nooit naar gevraagd. Gelukkig gaat de leidinggevende tactvol en serieus met zijn vraag om.
 
Ieder die de laatste tijd het nieuws volgt kan niet om de politieke berichtgeving heen. Van omvallende banken tot gekissebis over de vraag wanneer een partij extreemrechts is volgens ons rechtssysteem. Al dat geharrewar doet me denken aan wat ik meemaakte bij een buurtbemiddeling. Twee buren ondervonden overlast van elkaar. Wat je als bemiddelaar wilt bereiken is onderling begrip en uiteindelijk een aantal gezamenlijke afspraken waardoor de leefbaarheid verbetert. Samen onderzoeken wat beter kan in plaats van voorwaarden opleggen aan elkaar.

Knap lastig. Een gekalmeerde buurman stelde het volgende voor: ´Laten we nou niet allemaal regels gaan bedenken waar ieder zich aan moet houden. We komen over een half jaar bij elkaar om te kijken wat er beter is gegaan.´ Instemmend genknik was het gevolg. Hij was in staat om boven de partijen te gaan staan met als achterliggend principe Ken je grenzen, niet de regels.

Het lijkt alsof dat principe in allerlei debatten taboe is verklaard met als gevolg geen dialoog, maar miscussie. Kinderen en gekken spreken de waarheid, volgens sommigen ook nog dronkaards. In ieder geval mis ik vaak de dialoog: het vermogen om onbevangen vragen te stellen om samen verder te komen.

Met de gemeenteraadsverkiezingen voor ons, lijkt het me aardig als we de aloude slogan
Hoe dichter bij Dordt… een nieuw jasje geven:
Hoe dichter bij Dordt, hoe onbevooroordeelder je wordt.


Andere columns

.Hier vind je de column van Bert den Boer. Wil je reageren op een van de artikelen? Stuur hem dan een bericht op info@bbdb.nl.

Over de columnist:
Bert den Boer, socioloog, is zelfstandig adviseur, trainer, coach en dagvoorzitter, zie zijn website: www.bbdb.info U kunt zijn onlangs verschenen boek 'Jij ook altijd!' voor 12,95 (exclusief 2,65 portokosten) rechtsreeks bestellen via info@bbdb.info