Alles over Dordrecht...

Column

Terraswijsheden (maandag 6 april 2009)

Ook al is het altijd lente in de ogen van de tandartsassistente, is er een toepasselijker tijd om dit lied uit volle borst te zingen dan juist bij het begin van het voorjaar? In de Dordtse binnenstad nodigen stoelen op de terrassen je verleidelijk uit, maar niet alleen daar. Als je de Dordtse polder opzoekt, kun je ook bij huiskamercafé Fluitekruid lekker buiten zitten. Aan te bevelen, zeker in combinatie met een wandeling richting natuurpad. Al lopend krijg je een weids uitzicht voor ogen. Op de voorgrond grazen een tiental paarden op een grote strook land dat regelmatig onder water loopt, al naar gelang de weersomstandigheden. Allerlei vogels foerageren, vooral ganzen. Daarachter ligt de rivier de Nieuwe Merwede. Horizonvervuiling ontbreekt. Het is een eeuwenoud uitzicht, waardoor je als persoon even stil staat in de tijd.

Bij terrassen denk ik overigens altijd even aan de vaste gast die de ober bij zijn tafel roept. ´Wilt u de soep eens proeven.´ ´Maar meneer, die soep smaakt toch al 20 jaar hetzelfde´, sputtert de kelner tegen. De man dringt aan, waarop de ober de lepel wil pakken en erachter komt dat deze er niet ligt. De wereld zit vol misverstanden en hoe krijg je dat op een leuke manier op tafel?! Nou, daar kunnen we wat van, zo blijkt als ik met mijn dochter een plek zoek op een terras in de binnenstad. Het is zaterdag en druk. Dichtbij zitten drie vrouwen aan een tafel en onbewust van hun omgeving zijn ze in druk gesprek gewikkeld. We hebben niet alleen pontificaal uitzicht op een groot stuk onbedekte onderrug en een duidelijk zichtbare string, ook het gesprek dringt zich onwillekeurig op.
´Ik voel me best vaak onzeker. En juist dan weet ik niet welke kleren ik aanmoet. Ik heb echt heel verschillende combinaties, maar dan weet ik het gewoon even niet. Jij draagt trouwens altijd wat leuks. Ik heb met jou nou nooit dat iets je niet staat.´ Het is een welgemeend compliment, waarop de aangesprokene, een stevige vrouw, meteen inhaakt:
´Ja, maar daarmee compenseer ik natuurlijk iets anders, begrijp je´.
En juist op dat moment neemt ze een smakelijke hap. Instemmend geknik is haar deel. Het gesprek kabbelt door. Ik kan het niet helpen dat ik gefascineerd raak door de openhartige wijze waarop gevoelens worden gedeeld.
      
Mijn dochter gniffelt. Jongens in haar klas hebben het ook over andere onderwerpen dan meiden onder elkaar. De drie vrouwen verlaten het terras. Ondanks de volle tassen, bezorgt hun gewichtige gesprek ze een onbezorgde lichte tred.


Bert den Boer

Bert den Boer

Over de columnist:
Bert den Boer, socioloog, is zelfstandig adviseur, trainer, coach en dagvoorzitter, zie zijn website: www.bbdb.info U kunt zijn onlangs verschenen boek 'Jij ook altijd!' voor 12,95 (exclusief 2,65 portokosten) rechtsreeks bestellen via info@bbdb.info